A critical assessment of identity markers of Circassians of Turkey during 'The Airbridge Operation' for rescuing Syrian Circassians in the Syrian civil war

Abstract

ABSTRACT: Circassians that have been expelled from their ancient homeland in the Caucasus in 1864 by the Russian Empire, dispersed and scattered throughout the lands of the Ottoman Empire. With the emergence of new states on the Ottoman territory after WWI and establishment of Israel in 1949, Circassians of diaspora became the citizens of different countries, like Turkey, Syria, Israel, Jordan which remained closed and time to time hostile to each other. Members of the Circassian diaspora had a loose connection among themselves due to limitations of the new World order; however, in 2000’s digital capitalism connected diaspora members to each other with the web of the internet. In the second year of the Syrian Civil War, the news of Syrian Circassian villages trapped in between the Syrian Regime and Opposition Forces spread through social media around the Circassian diaspora. In the year 2013, Circassians of Turkey mobilized for pulling them out of the warzone and delivering help. This mobilization ranged from placing Syrian Circassians to the donated houses in the Circassian villages in Turkey to transferring them to Turkey with five commercial aircraft by forming an airbridge. One could assume that members of a global ethnic diaspora would show solidarity among themselves in times of crisis, such as the humanitarian crisis. However, the debates among the civil society organizations of the Circassians in Turkey during the airbridge operation indicates that what it means to be Circassian is re-negotiated among the representatives of the Circassian diaspora in Turkey including some even opposing to the airbridge operation. Therefore, this thesis argues that boundary markers of being Circassian in Turkey work both for and against addressing the humanitarian crisis of Syrian Circassians during the airbridge operation. The boundary markers of diasporic ethnic identity such as language, religion, and culture were both mobilized creating commonality among Circassians in Turkey and Syria, but they were also re-negotiated among the Circassian groups in Turkey to exclude and include “true” Circassians from Syria or in Turkey.ÖZET: 1864 yılında Rusya İmparatorluğu tarafından Kafkasya'daki eski vatanlarından sürülen Çerkesler, Osmanlı İmparatorluğu topraklarına dağıtıldılar. Birinci Dünya Savaşı sonrası Osmanlı topraklarında yeni devletlerin ortaya çıkması ve 1949'da İsrail'in kurulmasıyla, diasporanın Çerkesleri, Türkiye, Suriye, İsrail ve Ürdün gibi zaman zaman birbirine düşman kalan farklı ülkelerin vatandaşları haline geldiler. Çerkes diasporası üyeleri yeni Dünya düzeninin kısıtlamaları nedeniyle belli belirsiz bir bağ ile birbilerine bağlıydılar. Bununla birlikte, 2000’lerde dijital kapitalizm diaspora üyelerini internet ağı ile birbirine bağladı. Suriye İç Savaşı'nın ikinci yılında, Suriye Çerkes köylerinin Suriye Rejimi ve Muhalefet Güçleri arasında sıkıştığı ve köylülerin mahsur kaldıkları haberi Çerkes diasporasında sosyal medya aracılığıyla yayıldı. 2013 yılında Türkiye Çerkesleri Suriye Çerkeslerini savaş alanından çıkarmak ve yardım sağlamak için harekete geçirdi. Bu seferberliğin alanı, Suriye Çerkesleri’nin Türkiye'deki Çerkes köylerinde bağışlanan evlere yerleştirilmesinden, hava yolu oluşturarak beş yolcu uçağı Türkiye'ye nakledilmelerine kadar uzanıyordu. Küresel etnik diaspora üyelerinin, insani krizler gibi kriz zamanlarında kendi aralarında dayanışma göstereceği varsayılabilir. Bununla birlikte, Türkiye'deki Çerkeslerin sivil toplum örgütleri arasında ‘hava köprüsü operasyonu’ sırasındaki tartışmalar, Türkiye Çerkes Diasporası üyeleri arasında Çerkes olamanın ne demek olduğunun ve sınırlarının yeniden müzakere edildiğini göstermektedir. Bu nedenle, bu tez, Türkiye'de Çerkes olmasının sınır belirteçlerinin, Suriye Çerkesleri ile dayanışma-insani yardım çalışmaları esnasında kurulan ‘hava köprüsü operasyonu’nun yanında ve karşısında çalıştığını savunuyor. Dil, din ve kültür gibi diasporik etnik kimliğin sınır belirteçleri hem Türkiye'de hem de Suriye'de Çerkesler arasında ortak alanlar oluşturarak mobilize edildi, ama aynı zamanda bu etnik kimliğin sınır belirteçleri Türkiye Çerkesleri arasında ‘gerçek’ Çerkesler ve olmayanların ayrımlanmasında yeniden müzakere edildiler.