Gözlerimi Kaparım, Seyahatimi Yaparım: Susan Sontag’ın Alice Yatakta Adlı Oyununda Hayalî Seyahat

dc.contributor.authorKaya, Nilay
dc.date.accessioned2025-03-15T05:22:38Z
dc.date.available2025-03-15T05:22:38Z
dc.date.issued2024
dc.departmentBilgi Üniversitesi
dc.description.abstractSusan Sontag’ın 1993’te kaleme aldığı tiyatro oyunu Alice in Bed (Alice Yatakta), tarihi bir figürü, on dokuzuncu yüzyılda yaşayıp aldığı ayrıcalıklı eğitime ve sahip olduğu yaşam standartlarına rağmen kendini gerçekleştirme fırsatı bulamayan, romancı ağabeyi Henry James ve diğer meşhur ağabeyi psikolog ve düşünür William James’in gölgesinde kalan Alice James’i konu alır. Alice James’in ölümünden sonra yayımlanan günlüklerinden faydalanarak bu oyunu yazan Sontag, ömrünün çoğunu hastalıklarla boğuşarak geçiren Alice James’e Londra’daki hasta odasında, artık yatağa bağımlı olduğu zamanlara odaklanarak ses ve hayat verir. İki sahnesi tamamen Alice’in zihninde geçen oyunun altıncı sahnesi, hayalî bir Roma seyahatini konu alır. Edebiyatta başlı başına bir tür olarak değerlendirilebilecek hayalî seyahat anlatılarına ayrıcalıklı bir biçimde dahil olan bu sahne, on dokuzuncu yüzyılda toplumsal açıdan son derece güvencesiz bir konumda olan kadının özerk bir kimlik inşası çabasına işaret eder.|Susan Sontag’s 1993 play Alice in Bed focuses on Alice James, a historical figure from the 19th century who, despite having a privileged education and lifestyle, was unable to fulfill her own dreams. She lived in the shadow of her novelist brother Henry James and her other famous brother, psychologist, and thinker William James. Drawing from Alice James’ diaries published posthumously, Sontag breathes life into her, concentrating on the times when she was bedridden in her sickroom in London, having struggled with illness for most of her life. The sixth scene of the play is set entirely in Alice’s mind and depicts an imaginary journey to Rome. This scene can be considered as a distinct genre in literature, is privileged in narratives of imaginary travel, and points to the efforts a socially very precarious woman in the 19th century made to construct an autonomous identity.
dc.identifier.doi10.26650/jtcd.1393494
dc.identifier.issn1303-8605
dc.identifier.issn2687-4636
dc.identifier.issue38
dc.identifier.startpage45962
dc.identifier.urihttps://doi.org/10.26650/jtcd.1393494
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/11411/9523
dc.language.isotr
dc.publisherIstanbul University
dc.relation.ispartofTiyatro Eleştirmenliği ve Dramaturji Bölümü Dergisi
dc.relation.publicationcategoryMakale - Ulusal Hakemli Dergi - Kurum Öğretim Elemanı
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccess
dc.snmzKA_DergiPark_20250436
dc.subjecthayalî seyahat
dc.subjecton dokuzuncu yüzyılda kadın ve seyahat
dc.subjectBüyük Tur
dc.subjectflâneuse
dc.subjectpsikocoğrafya
dc.subjectimaginary travel
dc.subjectwoman and travel in the 19th century
dc.subjectThe Grand Tour
dc.subjectf lâneuse
dc.subjectpsychogeography
dc.titleGözlerimi Kaparım, Seyahatimi Yaparım: Susan Sontag’ın Alice Yatakta Adlı Oyununda Hayalî Seyahat
dc.title.alternativeI Close My Eyes, and I Travel: Imaginary Travel in Susan Sontag’s Play Alice in Bed
dc.typeArticle

Dosyalar