Transformation of the Turkish-Israeli relationship from the end of the cold war to the future and U.S. perception of the relationship

Abstract

Bu tez Soguk Savas'ın bitiminden itibaren Türkiye israil arasındaki iliskinin degisimini incelemektedir. 1990'lardaki bölgesel ve yurtiçi gelismeler Türkiye ve İsrail'in iliskilerini daha derinlestirmesine sebep oldu ki bu durum da Amerika'nın stratejik çıkarları ile dogru orantıda gidiyordu. Bu tez giris, bes tane bölüm ve sonuçtan olusmaktadır. Birinci bölüm Türkiye'nin dıs politikasını degistirmesini gerektiren 1990'lardaki stratejik ortamı analiz etmektedir. Bu durum İsrail ile bagların daha da güçlenmesine sebep olmustur. ikinci bölüm Türkiye- israil is birligindeki belirleyici faktörleri iki ülkenin bakıs açısından analiz etmektedir. Üçüncü bölüm Türkiye-İsrail is birligini diplomatik, ekonomik, askeri ve istihbarat kapsamında incelemektedir. Düsük düzeydeki diplomatik iliskiler elçilik seviyesine yükseltilmistir, ekonomik iliskiler giderek büyümektedir?bkz. Tablo 1?askeri is birliginde giderek yakınlasılmıs ve kurumsallasılmıstır ve istihbarat paylasımı genislemistir. Dördüncü bölüm Amerikan'nın bu iliskiye bakıs açısını ve Amerika'nın Orta Dogu, Kafkaslar ve Orta Asya'daki stratejik çıkarlarına sagladıgı faydayı incelemektedir. Besinci bölüm 21. yy.da Türkiye-İsrail iliskilerinin istikrarlılıgını sorgulayan en son gerilimleri analiz etmektedir. Sonuç olarak, bu tez en son gerilimlerden olusan diplomatik gerginliklere ragmen, Türkiye-srail iliskilerinin gelismeye devam ettigini ve iki ülke için de stratejik faydalar saglamaya devam ettigi sürece gelismeye devam edecegini göstermektedirThis thesis tries to examine the transformation of the relationship between Turkey and Israel since the end of the Cold War. Regional and domestic developments in the 1990s motivated Turkey and Israel s attitudes to deepen their relationship that was seen as a strategic asset by the United States for its strategic interests. The thesis consists of an introduction, five chapters and a conclusion. Chapter One analyzes the strategic environment of the 1990s that necessitated the modification of the Turkish foreign policy, which resulted with the establishment of closer ties with Israel. Chapter Two analyzes the determinants of the Turkish-Israeli alignment from each country s perspective. Chapter Three analyzes the scope of co-operation between Turkey and Israel in the spheres of diplomatic, economic, military and intelligence. The lowlevel diplomatic relations were upgraded to ambassadorial level, economic relations has increased enormously see Table 1?military co-operation has become close and institutionalized, and intelligence sharing was expanded. Chapter Four analyzes the United States? perception of this alignment, and its benefits for the United States strategic interests in the Middle East and the Caucasus and Central Asia. Chapter Five analyzes the recent strains on the Turkish-Israeli relationship that has raised questions about the stability of the alignment in the 21st century.