A sentence within a sentence: life experiences of aggravated life prisoners in Turkey

Abstract

ABSTRACT: This thesis will examine the life experiences and social, economic and cultural living conditions of the prisoners whose lives are ongoing under a regime of extreme isolation for long periods of time in Turkey’s prisons. This sentence has become the severest sentence after the abolishment of death penalty in 2005 as part of the transformation of the punishment and incarceration practices in Turkey. It aims to explore the similarities and differences of the experiences of aggravated life prisoners in the process of access to human rights and services. It explores these experiences in relation to their social situations and statuses, and within the context and institutional setting of Turkey’s prisons. Besides, it also aims to look at the experiences of the families of aggravated life prisoners whose lives highly affected by the execution regime itself. In order to understand the life experiences and living conditions of aggravated life prisoners in relation to their social settings, qualitative research methods will be adopted in this study. The main source of this study will be the discourse analysis of the narratives of the aggravated life prisoners. Besides the letters, semi-structured in-depth interviews will be conducted with whom aggravated life prisoners encounter within the settings of prison. The secondary data will be attained from the literary texts such as poems, biographies, novels, short stories, and other artistic productions such as paintings and cartoons that contain testimonies of the prison experience of aggravated life prisoners. In this thesis, I argued that the status of aggravated life imprisonment brings out a number of people who are placed in the margins of society, seen as outcasts of it, stigmatized within a long process of solitary confinement and life imprisonment in which they experience multidimensional problems to access human rights. Besides, it is argued that this status is also affecting the families of aggravated life prisoners.ÖZET: Bu tez; Türkiye’deki cezalandırma ve hapsetme pratiklerinin dönüşümü sürecinde, idamın yerine getirilerek, 2005 yılında uygulanmaya başlanan ağırlaştırılmış müebbet mahpusluk statüsünün mahpuslar için nasıl yaşam koşulları oluşturduğunu irdeler. Ağırlaştırılmış müebbet hükümlüsü mahpusların Türkiye hapishanelerindeki sosyal, ekonomik ve kültürel yaşam koşullarını, buralarda temel haklarına ve kamusal hizmet ve servislere erişim süreçlerinde hangi mekanizmalarla karşılaştıklarını ve bu karşılaşmalarda neler yaşandığını açığa çıkarmayı amaçlar. Bunun yanında bu tez; bu mahpusluk statüsünün mahpusların aileleri ve sosyal çevreleri için nasıl sonuçlar doğurduğuna da bakar. Bu tezde, ağırlaştırılmış müebbet hükümlüsü mahpusların yaşam deneyimlerini ve koşullarını, içinde bulundukları ortam bağlamında anlamak için niteliksel araştırma yöntemleri kullanıldı. Bu tezde ağırlaştırılmış müebbet hükümlüsü mahpuslarla yürütülen mektuplaşma faaliyetine ve bu faaliyetten edinilen bilgilere ve etkilenimlere dayanan söylem analizi yöntemi benimsenmiştir. Mektuplaşmanın yanı sıra, ağırlaştırılmış müebbet hükümlüsü mahpusların anlatılarını içeren anı, şiir, biyografi, roman, öykü gibi edebi metinlere ve resim, karikatür gibi diğer sanatsal üretimler ve mahpus aileleriyle yapılan derinlemesine görüşmelere de yer verilmiştir. Sonuç olarak bu tez, ağırlaştırılmış müebbet hükümlüsü mahpusluk statüsünün; ömür boyu ve tecrit altında hapis yoluyla, toplumdan ayrıştırılmış, dışlanmış ve kapatmanın en iç hücresine yerleştirilmiş bir grup insan için farklı bir yaşam deneyimi ortaya çıkardığını ve bu statünün ağırlaştırılmış müebbet hükümlüsü mahpusların aileleri başta olmak üzere çevrelerine de sirayet ettiğini söyler.