Pandemi sürecinde genç yetişkinlerin yaşadıkları travmatik tepkilerin nesne ilişkileri kuramı açısından değerlendirilmesi

Abstract

Bu araştırmada pandemi sürecinde genç yetişkinlerde yaşanan travmatik tepkilerin Nesne İlişkileri kuramı açısından değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya 18-61 yaş (30,35±8,48 yıl) arasında 396 yetişkin birey dahil edilmiştir. Araştırmada verilerin elde edilmesi için Sosyodemografik Bilgi Formu, Travmatik Stres Belirtileri Ölçeği ve Bell Nesne İlişkileri ve Gerçeği Değerlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 26.0 istatistik programı kullanılmıştır. Araştırmaya dahil edilen katılımcıların %89,9'u kadındır. Katılımcıların öğrenim durumları genel olarak (%87,9) lisans ve üzerinde, %51,8'inin ücret karşılığı düzenli bir işte çalıştığını, yaklaşık %70'i elde ettikleri gelirlerinin orta düzeyde olduğunu, %49'unun evli olmadığı ve %68,7'sinin çocuk sahibi olmadığını bildirmişlerdir. Katılımcıların TSSB açısından %36,4'ünün ise risk altında olduğu bulunmuştur. TSSB belirtilerini açıklayan sosyo-demografik değişkenlerle, nesne ilişkileri ve gerçeği değerlendirme puanlarının dahil edildiği çoklu regresyon analizi sonucunda, ikili analizlerde anlamlı farklılık saptanan sosyo-demografik değişkenler ve Bell Nesne ve Gerçekliği Değerlendirme alt boyutları TSSB puanındaki değişimin yaklaşık %49'unu açıklamıştır. Bekar/boşanmış/dul olmak ve COVID-19'a ilişkin korku ve kaygı düzeyinin artması TSSB puanını bağımsız olarak yükseltirken; sağlık durumunun iyi olması, genel olarak hayattan memnun olma durumu ise TSSB puanını düşürmüştür (p<0.05). Ayrıca nesne ilişkilerinden Güvensiz Bağlanma, Egosentrizm ve Sosyal Yetersizlik; Gerçekliği Değerlendirme alt boyutlarından Halüsinasyonlar ve Delüzyonların artması TSSB puanını bağımsız olarak yükseltmektedir (p<0.05). Bulgulara dayalı olarak, yapılan çalışmanın sonuçlarına göre klinik c?alıs?malarda, kişilerin erken dönem nesne ilişkileri çalışılırken, travma geçmişlerinin iyi analiz edilip, değerlendirilmesi gerekmektedir. Bireylerin kurdukları sağlıklı nesne ilişkileri ve buna bağlı olarak gerçeği değerlendirme becerileri ego işlevselliği açısından önem taşımaktadır. Erken dönemde yaşanan çocukluk deneyimlerinin ise bağlanma tarzları ile ilişkisi olduğu bilindiğinden, bu deneyimler yetişkin yaşamındaki nesne ilişkilerinin de ön hazırlığıdır. Bu nedenle nesne ilişkilerinin erken dönemdeki bozulma ve engellenmeleri, kişinin ilişkilerinde de bazı psikopatolojilerin oluşmasına zemin hazırlamaktadır. Bu araştırma bu açıdan da klinisyenlere yol gösterici bir konumdadır. Anahtar Kelimeler: Travmatik Stres, COVID-19, Pandemi, Nesne İlişkileri, BağlanmaThis research aims to evaluate the traumatic reactions experienced by young adults during the pandemic in terms of Object Relations Theory. Participants consist of 396 adults between the ages of 18-61 (30,35±8,48 years). The research uses Socio-demographic Questionnaire, Traumatic Stress Symptom Scale, and Bell Object Relations and Reality Testing Inventory as data collection instruments, as well as SPSS 26.0 as the data analysis tool. 89,9% of the participants are women. The general educational status of the participants are as follows; undergraduate or above (87,9%), currently employed with a fixed salary (51,8%), those with a moderate level of income (approx. 70%), unmarried (49%), and nonparents (68,7%). Also, 36,4% of the participants were found to be "at risk" in terms of PTSD. According to the multi-regression analysis which includes socio-demographic variables that explain PTSD symptoms, and object relations and reality testing scores, the socio-demographic variables which show substantial differences in binary analysis and the Bell Object Relations and Reality Testing Inventory subscales explain approximately 49% of the difference in the participants' TSSS scores. While being single/divorced/widowed and an increase of fear and anxiety related to COVID-19 independently increase the TSSS score; a positive well-being, and a general satisfaction of life is found to decrease said score (p<0.05). Moreover, an increase in the Insecure Attachment, Egocentricity and Social Incompetence subscales from object relations; and the Hallucinations and Delusions subscale from Reality Testing also independently increase the TSSS scores (p<0.05). According to the findings, it is imperative that during clinical studies, the patient's past traumas should be carefully analyzed and evaluated while working on early period object relations. The healthy object relations that individuals form, and in turn their reality testing abilities are of great importance in terms of ego function. Since it is a fact that early period childhood experiences are closely related to types of attachment, these experiences are prerequisites for object relations during adulthood. Thus, distortion and prevention of early period object relations can pave the way for certain psychopathologies in the person's relationships. In accordance, this research stands as a guide for clinicians. Keywords: Traumatic Stress, COVID-19, Pandemic, Object Relations, Attachment