Inclusive stages: Historical analysis of audience engagement in theatre and contemporary practices of accessible performance

Abstract

Bu tez, tarihsel olarak tiyaro seyircisinin dönüşen dinamiklerini tartışırken, genel olarak tiyatro alanlarındaki erişilebilirlik ve kapsayıcı uygulamaların Birleşik Krallık'taki kapsamını incelemektedir. Genel anlamda, tiyatro performanslarına erişimin önündeki fiziksel, zihinsel, sosyo-ekonomik veya kimlikle ilgili engeller, çeşitli politikalara bağlı olarak ele alınmaktadır. Bu tanımlar dahilinde, tiyatroya erişimin yalnızca fiziksel engelli bireylerin ihtiyaçlarıyla sınırlandırılamayacağı; ayrıca nöro-çeşitli izleyicilerin karşılaştığı görünmez engeller ve sosyo-ekonomik veya kimlikle ilgili engellerle kesişen engeller olduğu kabul edilmektedir. Sonuç olarak, Birleşik Krallık'ta 1990'larda ortaya çıkan Rahatlatılmış Performans'ın kapsamı genişletilmiştir. Bu çerçevede, 17. yüzyıldan 20. yüzyılın başlarına ve Modernizm'in etkisi altındaki seyirci görgü kurallarının hoşgörü ve normlarına özellikle dikkat çekilmektedir. Ardından, Birleşik Krallık'ta son 30 yılın Rahatılmış Performans uygulamalarının metodolojisi incelenmektedir. Son bölümde, tiyatroda erişim ve kapsayıcılığın sürdürülebilirliği için olasılıklar, Eleştirel Engellilik ve Kesişimsellik Teorilerinin entegrasyonu yoluyla incelenmektedir. Hem nitel hem de nicel araştırma yöntemlerinin kullanıldığı tezde, ilgili literatür ve araştırma makaleleri, akademik tezler ve izleyici anketlerinden elde edilen sonuçlar değerlendirilecektir.This thesis discusses the transformation of theatre audience dynamics historically and examines the general scope of accessibility and inclusive practices in the United Kingdom's theatre spaces. In general terms, physical, mental, socio-economic, or identity-related barriers to accessing theatre performances are addressed, contingent upon various policies. Within these definitions, it is acknowledged that increased accessibility to theatre cannot solely be restricted to the needs of physically disabled individuals; also, there are invisible barriers faced by neurodiverse audiences and those intersecting with socio-economic or identity-related barriers. Consequently, the scope of Relaxed Performance, which emerged in the 1990s in the UK, is pointed out. Within this framework, particular attention is given to the tolerance and norms of audience etiquette under the influence of 17th-century to early 20th-century and Modernism. Subsequently, the methodology of current Relaxed Performance practices of the last 30 years in the UK is examined. In the final section, the possibilities for the sustainability of access and inclusivity in theatre are examined through the integration of Critical Disability and Intersectionality Theories. Employing both qualitative and quantitative research methods, the thesis will evaluate relevant literature and research papers, academic theses, and results from audience surveys.