İşe Alım Sürecinde Benzerlik Etkisi: Aday ile Değerlendirici Arasındaki Kişilik Benzerliğinin Değerlendirme ve Seçim Üzerindeki Rolü

Abstract

ÖZ Amaç: İşe alım sürecinde görüşmeci ile adayın kişilik benzerliğinin işe alım sürecine olan etkisini analiz etmektir. Tasarım/Yöntem: Araştırmada iki kadın, iki erkek görüşmeci ve 73 aday gerçek bir işe alım süreci yaşamışlardır. İşe alım süreci öncesi hem görüşmecilere hem de adaylara “Beş Faktör Kişilik Özellikleri” envanteri online olarak uygulanmış fakat sonuçları kendileriyle paylaşılmamıştır. İşe alım sürecinde birinci aşama olarak adayların kendilerini tanıtma amaçlı çektikleri 2 dakikalık videolar görüşmecilere izlettirilerek adayları olumlu ya da olumsuz değerlendirmeleri istenmiş, ikinci aşamada ise görüşmecilerden tüm adaylarla birebir görüşmeler yaparak olumlu ya da olumsuz değerlendirme yapmaları istenmiştir. Veriler, SPSS (Statistical Package Program for Social Science) 21.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Değerlendiricilerin sahip oldukları kişilik özelliklerine benzer adayları tercih edip etmediklerini belirlemek amacıyla çapraz tablo ve Ki-kare, ANOVA testlerinden yararlanılmıştır. Sonuçlar: Araştırma sonuçlarına göre görüşmecinin kişilik özellikleri ile adayların kişilik özellikleri arasında anlamlı ilişki olmadığı tespit edilmiştir. Özgün Değer: Görüşmeciler kendi kişilik özelliklerine benzeyen adayları seçme eğilimi göstermemektedirler.