Lust to go, obiliged to stay: the problem of internal displacement in turkey and the measures for the return in the eyes of the idps living in istanbul and bursa

Abstract

Elinizdeki çalışma, Istanbul’da ve Bursa’da yaşayan bir grup zorunlu göç mağdurunun, Avrupa Birliği’ ne uyum sürecinde ve Avrupa Birliği’nin yorumları bağlamında, devletin köye dönüşdeki sorunların üzerinden gelebilmek için gösterdiği çabayla ilgili görüşlerinin bir analizidir. Istanbul’da ve Bursa’da yaşayan bir grup örneklemin kendi geri dönüşleriyle ilgili düşünceleri ele alınmıştır. Bu nedenle ve böylelikle 1990’larda Türkiye’de yaşanan yerinden edilmenin uzun süren doğasının mağdurlar ve onların “geri dönüş” hakkındaki görüşleri üzerindeki etkileri incelenmiştir. Çalışmanın temel amacı, bu araşırmada bilgi veren zorunlu göç mağdurlarının, Türkiye’nin Avrupa Birliği’ne üyeliği bağlamında köye dönüş için yapılan çalışmaların problemi çözmekten uzak olduğuna inandıklarına dikkati çekmektir ve bu nedenle onlar için bugünün koşullarında geri dönüşün mümkün olmadığını savunmaktadır. Bu araştırmanin sonuçlarına bağlı olarak, bilgi kaynaklarının hükümetin zorunlu göçten kaynaklanan büyük sosyal, ekonomik, yasal ve psikolojik zararı karşılamakta yetersiz olduğunu düşündükleri gösterilmiştir. Bu amaçla, devletin son zamanlardaki köye geri dönüşün önündeki engelleri ortadan kaldırmak konusundaki girişimlerini (Köye Dönüş ve Rehabilitasyon Projesi KDRP ve 5233 Sayılı Terör ve terörle ilgili zararların karşılanmasına yönelik kanun) Avrupa Birliği’ni tatmin etmek için atılan adımlar olarak değerlendiren zorunlu göç mağduru bilgi kaynaklarının beklentileri incelenmiştir.The present study is an analysis of the perspectives of a sample group of internally displaced peoples (IDPs) of Turkey living in Istanbul and Bursa on the state efforts to overcome the obstacles in order to return to villages in the context of the EU comments. It focuses on understanding Istanbul's and Bursa’s IDPs’ views on their own repatriation. Consequently and hence, this study investigates the impacts of the long-term nature of the forced displacement of 1990s in Turkey on the IDPs and their thoughts about the return. The main concern of this study is to illustrate that the IDP informants believes, that is in spite of the gravity of the problem, the efforts to resolve the problems to return to villages, in the context of the EU membership, are far away from solving the issue. Thus, voluntary return is not prospective under today’s circumstances. In respect to the in-depth interviews, this study demonstrates that the informants of this research find the government measures insufficient to compensate the great social, economic, legal, and psychological damages caused by the internal displacement. In doing so, the study elaborates the expectations of the IDP informants who perceive the recent attempts of the state to overcome the problems that obstacles return to the villages (especially the Return and Rehabilitation Project and law No. 5233 on Compensation of Losses Resulting from Terrorist Acts and the Measures Taken Against Terrorism) as a step intending to appease the EU and the ECtHR.