The effect of nonverbal coordination on the mental state talk of children with adverse childhood experiences

Abstract

Sözsüz koordinasyon, kişiler arası ilişkilerde çoğunlukla kendiliğinden ve bilinçsizce gerçekleşen eşzamanlı ve tutarlı davranışsal uyumu tanımlar. Zihinselleştirme, zihinsel durumlar (düşünceler, duygular, vb.) üzerinde düşünme ve davranışları altta yatan zihinsel durumlar ışığında anlama kapasitesidir. Zihinsel durum konuşması, zihinselleştirmenin bilinçli ve kasıtlı boyutunu ifade eden açık zihinselleştirme kapasitesinin bir göstergesidir. Olumsuz Çocukluk Deneyimleri (ACEs) olan çocuklar, başkalarının sözel olmayan ipuçlarını okumakta ve bunlara güvenmekte güçlük çekerler. Bu nedenle, sözel olmayan koordinasyon, ACE'li çocuklarda zihinselleştirme kapasitesinin gelişimi için çok önemli bir role sahiptir. Bu tez, Sözel Olmayan Koordinasyon (NC) ile olumsuz çocukluk deneyimleri (ACEs) olan çocukların zihinsel durum konuşmaları arasındaki ilişkiyi araştırmaktadır. "Çocuklar için Zihinselleştirme Temelli Terapinin (MBT-C) Etkinliği ve Değişim Mekanizmaları" projesinden elde edilen verileri kullanmaktadır. Bu projede NC, Çocuk Psikoterapisinde Psikoterapistin Beden Hareketi Koordinasyonu Kodlama Sistemi ile ölçülürken, ruhsal durum konuşması da Anlatılarda Zihin Durumumlarını Kodlama Sistemi (CS-MST) ile ölçülmüştür. Bir vaka çalışması tasarımı olarak bu çalışma, farklı tedavi sonuçlarına sahip iki ACE'li vakanın psikoterapi sürecini yakından incelemektedir. Veri analiz stratejisi açısından tez, zaman serileri çapraz korelasyon analizini kullanarak NC ile ACE'li çocukların zihinsel durum konuşmaları arasındaki ilişkiyi niceliksel olarak göstermeyi amaçlamaktadır. Bunun ötesinde, NC'nin tedavi süreci boyunca ACE'li çocukların açık zihinselleştirme kapasitesi üzerindeki etkisini betimsel olarak araştırmayı amaçlamaktadır. Bulgular, terapistin sözel olmayan koordinasyonunun, terapötik iyileşme ile çocuğun zihinsel durum konuşma kapasitesi ile ilişkili olduğunu göstermektedir. Ancak, terapötik iyileşme sağlanamayan vakada sözsüz koordinasyon ile zihinsel durum konuşma kapasitesi arasında bir ilişki bulunamamıştır. Bu bulgular, sözel olmayan koordinasyonun, ACE'li çocukların tedavilerinde güvenli bir ilişki kurma ve zihinsel durum konuşma kapasitesi geliştirme becerilerinde önemli bir rol oynadığını göstermektedir. Anahtar kelimeler. Çocuklar için Zihinselleştirmeye Dayalı Terapi, Sözel Olmayan Koordinasyon, Olumsuz Çocukluk Deneyimleri, Vücut Bulma, Epistemik GüvenNonverbal coordination describes synchronous and coherent behavioral compliance in interpersonal relationships which mostly occurs spontaneously and unconsciously. Mentalization is the capacity to reflect on mental states (thoughts, emotions, etc.) and understand behaviors in the light of the underlying mental states. Mental state talk is an indicator of explicit mentalizing capacity, which refers to the conscious and intentional dimension of mentalization. Children with adverse childhood experiences (ACEs) have trouble with reading and trusting others nonverbal cues. Thus, nonverbal coordination has a crucial role for the development of mentalization capacity in children with ACEs. This thesis investigates the relationship between Nonverbal Coordination (NC) and the mental state talk of children with adverse childhood experiences (ACEs). It uses data from the project "The Effectiveness and Change Mechanisms of Mentalization-Based Therapy for Children (MBT-C)". In this project, NC was measured by Psychotherapist's Body Movement Coordination in Child Psychotherapy Coding System and mental state talk was measured by Coding System for Mental State Talk in Narratives (CS-MST). As a case study design, this study closely investigates the psychotherapy process of two cases with ACEs who have different treatment outcomes. In terms of its data analytic strategy, the thesis aims to quantitatively demonstrate the relationship between NC and mental state talk of children with ACEs by using time series cross-correlation analysis. Beyond, it aims to descriptively explore the effect of NC on explicit mentalization capacity of children with ACEs throughout the treatment process. The findings suggest that the therapist's nonverbal coordination interrelated with the mental state talk capacity of the child with therapeutic improvement. However, the relationship was not found between nonverbal coordination and mental state talk capacity for the case without therapeutic improvement. These findings suggest that nonverbal coordination plays an important role in the ability of children with ACEs to establish a secure relationship and develop mental state talk capacity in their treatment. Keywords. Mentalization Based Treatment for Children, Nonverbal Coordination, Adverse Childhood Experiences, Embodiment, Epistemic Trust