Impacts of commercial culture in immersive experience exhibitions

Abstract

Bu araştırma, dijital sanatın kökenlerini ve teknolojik gelişimini ele alarak, bu sürecin kapsayıcı (immersive) sanata evrilişini incelemektedir. Çalışma kapsamında; ticari unsurların ve kültürel faktörlerin kapsayıcı ya da sürükleyici deneyim sergilerini nasıl biçimlendirdiği sorunsallaştırılmakla birlikte etkileşim, bireysellik ve duyusal katılımın bu bağlamlardaki önemi analiz edilmektedir. Araştırma, izleyicinin kapsayıcı deneyim sergilerine yönelik ilgisinin temelinde yatan mekanizmaları gün yüzüne çıkarmayı hedeflemektedir. Söz konusu sergilerin; sanat eseri, mekân ve izleyici arasındaki sınırları muğlaklaştırdığı, aynı zamanda ticari stratejiler ile sosyal medya trendlerini yansıttığı ileri sürülmektedir. Sanat tarihi ve kültürel çalışmalar disiplinlerinden beslenen bu çalışma; kurumların ve toplumsal beklentilerin, kapsayıcı deneyim sergilerinin değeri ve erişilebilirliği üzerindeki etkilerini değerlendirmektedir. Analizi derinleştirmek amacıyla kuramsal çerçeveler ve vaka incelemeleri kullanılmış; nitel araştırma yöntemleri aracılığıyla sanatçı-kurum iş birliklerinin kapsayıcı deneyimleri nasıl standartlaştırdığı ve metalaştırdığı tetkik edilmiştir. Ayrıca, izleyici etkileşiminin kamusal katılım üzerindeki etkileri araştırılmaktadır. Sonuç olarak çalışma, kapsayıcı deneyim sergilerinin sanat dünyasındaki otoriteyi sarsma ya da pekiştirme potansiyelini sorgulayarak sanatsal üretim, küratörlük ve tüketim pratikleri üzerindeki yansımalarını incelemektedir.

This research briefly covers the origins and technological development of digital art, then examines its shift toward immersive art. Building on this, it explores how commercialization and culture shape immersive experience exhibitions, and analyzes why interaction, individuality, and sensory participation are central to these experiences. Furthermore, the study aims to reveal the internal mechanisms behind audience interest in immersive experience exhibitions. It can be argued that these exhibitions blur the lines between artwork, space, and audience, they also reflect commercial and social media trends. Drawing on art history and cultural studies, the research considers how institutions and public expectations influence the value and accessibility of these exhibitions. To deepen this analysis, it uses theory and case studies, employing qualitative methods to examine how artist-institution collaborations standardize and commodify immersive experiences. The study also investigates how audience interactions with these exhibitions affect public engagement. Lastly, it asks whether immersive experience exhibitions challenge or reinforce the power of the art world, and how they affect artistic production, curation, and consumption.