Obezite cerrahisi geçirmiş bireylerde çocukluk çağı travmaları, olumsuz yaşam olayları ve psikopatoloji arasındaki ilişkinin incelenmesi

Abstract

Bu çalışma, bariatrik cerrahi geçirmiş bireylerde çocukluk çağı travmaları, olumsuz (travmatik) yaşam olayları ve psikopatoloji düzeyleri arasındaki ilişkileri incelemektedir. Araştırma kesitsel bir tasarımda yürütülmüş olup, örneklemi beden kitle indeksi 35 ve üzerinde olan, son üç yıl içerisinde bariatrik cerrahi uygulanmış, 18-65 yaş aralığındaki 241 yetişkin oluşturmaktadır. Veriler, sosyodemografik bilgi formu ve şu ölçüm araçları kullanılarak elde edilmiştir: Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği-28 (CTQ-28), Yaşam Olayları Kontrol Listesi-5 (LEC-5) ve Genel Sağlık Anketi-12 (GHQ-12). Bulgular, çocukluk çağı travmalarına maruz kalmanın cerrahi sonrası dönemde genel psikopatolojik belirti düzeylerini anlamlı biçimde yordadığını göstermiştir (p <0,05). Ayrıca, katılımcıların %82,2'sinin cerrahi sonrası dönemde psikopatolojik belirti düzeyleri açısından risk altında olduğu saptanmıştır. Regresyon analizi sonucunda kurulan modelin, psikopatolojik belirti düzeylerindeki varyansın yaklaşık %7'sini açıkladığı belirlenmiştir. Bunun yanı sıra, yetişkinlik döneminde yaşanan travmatik yaşam olaylarının sayısındaki artışın cerrahi sonrası kilo geri alımı ile anlamlı düzeyde ilişkili olduğu bulunmuştur (p <0,05). Bu bulgular, bariatrik cerrahi sürecinde bireylerin travma öykülerinin, yaşam boyu karşılaştıkları stresörlerin ve psikopatolojik belirti düzeylerinin bütüncül bir yaklaşımla değerlendirilmesinin obezitenin biyopsikososyal tedavisi açısından kritik önem taşıdığını ortaya koymaktadır. Cerrahi öncesi ayrıntılı psikolojik değerlendirmenin yapılması ve cerrahi sonrası dönemde travma odaklı psikolojik destek programlarının uygulanmasının, obezite cerrahisinin uzun dönem başarısını ve bireylerin ruhsal iyilik hâlini destekleyeceği düşünülmektedir.This study explores the relationships between childhood trauma experiences, adverse life events, and levels of psychopathology in individuals who have undergone bariatric surgery. A cross-sectional research design was employed, and the sample consisted of 241 adults aged between 18 and 65 years who had a body mass index of 35 or higher and had undergone bariatric surgery within the previous three years. Data were obtained through a sociodemographic information form and the following measures: the Childhood Trauma Questionnaire-28 (CTQ-28), the Life Events Checklist-5 (LEC-5), and the General Health Questionnaire-12 (GHQ-12). The findings revealed that childhood trauma exposure was a significant predictor of overall psychopathological symptom levels in the postoperative period (p <0.05). Furthermore, 82.2% of the participants were identified as being at risk for elevated levels of psychopathological symptoms following surgery. The regression analysis indicated that approximately 7% of the variance in psychopathological symptom levels was explained by the model. In addition, a higher number of traumatic life events experienced during adulthood was found to be significantly associated with postoperative weight regain (p <0.05). Overall, these results highlight the clinical importance of conducting a comprehensive evaluation of trauma history, lifelong stressors, and psychological symptomatology throughout the bariatric surgery process for the biopsychosocial treatment of obesity. It is suggested that detailed psychological screening prior to surgery, as well as the implementation of trauma-informed psychological interventions after surgery, may enhance long-term surgical outcomes and promote psychological well-being.