A comparative analysis of European and Turkish soft power (geo) strategies in Central Asia and in South Caucasus "case studies: Azerbaijan and Turkmenistan"

Abstract

ABSTRACT: Joseph Nye explored the concept of soft power arguing that soft power is one of the effective tools of foreign policy of states in the 21st century and states use the soft power to influence or attract a particular region with soft power tools such as policies, values, culture, institutions, rather than hard power elements such as military power or economic sanctions. The EU and Turkey have numerous soft power exercises and programs in the post-soviet republics. Central Asia and South Caucasus were target regions that EU and TR projected their soft power programs to develop bilateral relations in cultural, economic, and public diplomacy aspects. The thesis will cover the EU's use of soft power after the 2004 enlargement and Turkey's soft power during Turkey's JDP period from 2002 onwards. Therefore, the thesis aims to analyze and compare the soft power (geo) strategies of European Union (EU) and the Turkish Republic (TR) in Central Asia and in South Caucasus. To achieve this, the study uses William Walter’s geostrategic framework (2004) which is the theoretical groundwork for this research. William Walter proposed four types of geo strategies and clarifies that each “geo-strategy” has a certain purpose, key concepts, and main codes. Thus, using Directed Content Analysis as the methodology of the thesis, the study will identify main codes, themes and key concepts from the selected literature and then will assign those codes, key concepts to the “codes of the geostrategies”. Consequently, the study will provide an in depth analysis and comparison of the similarities and differences between which geo-strategy is employed by which actor and where.ÖZET: Joseph Nye, yumuşak gücün 21. yüzyılda devletlerin dış politikasının etkili araçlarından biri olduğunu ve devletler, askeri güç veya ekonomik yaptırımlar gibi sert güç araçları yerine politikalar, değerler, kültür, kurumlar gibi yumuşak güç araçlarıyla belirli bir bölgeyi kendi çıkarları için etkilemek veya cezbetmek için kullandığını savunarak yumuşak güç kavramını geliştirmiştir. Avrupa Birliği ve Türkiye'nin Sovyet sonrası cumhuriyetlerde çok sayıda yumuşak güç uygulaması ve programı bulunmaktadır. Orta Asya ve Güney Kafkasya, AB ve Türkiye'nin kültürel, ekonomik ve kamu diplomasisi boyutlarında ikili ilişkileri geliştirmeye yönelik yumuşak güç programlarını hedeflediği bölgelerden biri olmuştur. Bu tez, 2004 genişlemesinden sonra AB'nin ve Türkiye'nin 2002'den itibaren AK Parti döneminde, yumuşak güç kullanımını incelemektedir. Tez, hem AB'nin hem de Türkiye Cumhuriyeti'nin Orta Asya ve Güney Kafkasya'daki yumuşak güç (jeo) stratejilerini analiz etmeyi ve ardından yumuşak güç jeostratejilerini ampirik olarak karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Bunun için çalışma, araştırmanın teorik zemini olan William Walters'ın jeostratejik çerçevesini kullanmaktadır. William Walters, dört tür “jeo-strateji” önermiştir ve her “jeo-stratejinin” belirli bir amacı, anahtar kavramları ve ana kodları olduğunu açıklamaktadır. Bu nedenle, tezin metodolojisi olarak “Yönlendirilmiş İçerik Analizi” kullanılarak, seçilen literatürden ana kodlar, temalar ve anahtar kavramlar belirlenecek ve ardından bu kodlar ve anahtar kavramlar “jeostratejinin kodları"na atanacaktır. Sonuç olarak bu tez, hangi jeostratejinin, hangi aktör tarafından, nerede kullanıldığını gösterecek ve benzerlik ile farklılıkların derinlemesine bir analizini ve karşılaştırmasını sağlayacaktır.