Exploring the relationship between treatment adherence and emotion regulation in children undergoing Regulation Focused Psychotherapy for Children (RFP-C)

Tedaviye uyum ve terapi sonuçları arasındaki ilişkiyi araştırmak, terapi modellerinin etkililiğini değerlendirmek için önemlidir. Bununla birlikte, özellikle çocuk ve ergen psikoterapisi alanında ilgili literatürde boşluk bulunmaktadır. Yeni geliştirilmiş manuelleştirilmiş kısa süreli psikodinamik tedavi yöntemi olan çocuklar için Duygu Düzenleme Odaklı Psikoterapi (RFP-C), dışa yönelim problemleri gösteren çocukları duygu düzenleme kapasitelerini geliştirerek desteklemeyi amaçlamaktadır. Bu çalışma, RFP-C bağlamında tedaviye uyum ve terapi sonuçları arasındaki ilişkiyi araştırmayı amaçlamıştır. Yüksek düzeyde tedaviye uyumun çocukların duygu düzenleme becerilerinde daha fazla iyileşmeye yol açacağı varsayılmıştır. Ayrıca, çocukların tedavi başındaki duygu düzenleme becerilerinin uyum ve sonuçlar arasındaki ilişkiyi düzenleyeceği varsayılmıştır. Çalışmanın örneklemi, daha büyük bir randomize kontrollü çalışmanın (RCT) bir parçası olarak RFP-C tedavisi gören 6 ila 12 yaş arasındaki 39 çocuğu içermektedir. Toplam 112 terapi seansı RFP-C Uyum Ölçeği kullanılarak kodlanmıştır. Ebeveynler Duygu Düzenleme Ölçeği'ni (ERC), çocuklar ise Duygusal Farkındalık Anketini hem tedaviden önce hem de tedavinin sonunda doldurmuştur. Regresyon analizleri, tedaviye uyumun, başlangıçtaki duygu düzenleme düzeyi kontrol edildikten sonra, ebeveyn ölçeklerine göre tedavi sonunda çocukların duygu düzenleme becerilerini yordamadığını ortaya koymuştur. Hipotezimizin aksine, çocuk ölçeklerine dayalı olarak, başlangıç düzeyi kontrol edildikten sonra tedaviye uyum ile duygusal farkındalık arasında anlamlı ve negatif bir ilişki bulunmuştur. Başlangıç duygu düzenleme düzeyinin bu ilişki üzerindeki düzenleyici rolü ise istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Ayrıca, RFP-C müdahalelerini daha derinlemesine anlayabilmek adına seanslarda terapistler tarafından yapılan savunma mekanizması yorumları örnekler üzerinden incelenmiştir. Bu çalışmanın bulguları, daha yüksek uyumun her zaman daha iyi sonuçlara yol açmadığını göstermektedir. Terapistlerin müdahalelerini her çocuğun bireysel ihtiyaçlarına göre şekillendirmeleri ve uyumlandırmaları önerilmektedir.

Exploring the relationship between treatment adherence and therapy outcomes is essential for evaluating the effectiveness of therapy models. However, there is a significant gap in the literature, especially concerning child and adolescent psychotherapy. A novel manualized short-term psychodynamic treatment, Regulation Focused Psychotherapy for Children (RFP-C), aims to support children with externalizing problems in improving their emotion regulation capacities. The current study intended to explore the relationship between treatment adherence and therapy outcomes within the context of RFP-C. It was hypothesized that higher levels of treatment adherence would lead to greater improvements in children's emotion regulation abilities. Furthermore, it was hypothesized that children's baseline emotion regulation skills would moderate the relationship between adherence and outcomes. The study sample included 39 children between the ages of 6 and 12, who underwent RFP-C treatment as part of a larger randomized controlled trial (RCT). A total of 112 therapy sessions were coded using the RFP-C Adherence Scale. Parents completed the Emotion Regulation Checklist (ERC), while children filled out the Emotional Awareness Questionnaire both before and at the end of the treatment. Regression analyses revealed that treatment adherence did not predict children's emotion regulation at the end of the treatment after controlling for baseline emotion regulation, as reported by parents (ERC). Contrary to our hypothesis, a significant negative relationship was identified between treatment adherence and emotional awareness after controlling for baseline, based on child reports. The moderating role of baseline emotion regulation was found to be statistically non-significant. Additionally, therapists' interpretations of defense mechanisms during sessions were examined through representative examples to gain a deeper understanding of RFP-C interventions. The findings of this study suggest that higher adherence does not necessarily lead to better outcomes. It is recommended that therapists follow and align interventions with each child's individual needs.