Hyperkyphosis and Rehabilitation

Abstract

The term kyphosis is used to describe the physiologic convex curvature in the sagittal plane in the thoracic region of the spine. Physiologic thoracic kyphosis is considered to be between 20 and 50 degrees of curvature measured by the Cobb method at the T4-T12 level on a standing sagittal spine radiograph in individuals with normal spine. When the kyphosis angle exceeds 50 degrees, it is considered hyperkyphosis or increased kyphosis. The type of rehabilitation for hyperkyphosis varies depending on the degree of kyphotic curvature, the underlying cause and the age of the patient. While rehabilitation usually initiated with conservative approaches, exercise interventions specifically targeting the back extensor muscles play an important role. The rehabilitation process aims to reduce pain, stop the progression of the curvature, decrease the curvature degree, help the individual to maintain activities of daily living, improve cosmetic appearance and improve quality of life. Current evidence indicates that different exercise treatments are effective in adolescents and geriatric individuals and that bracing plays an important role in the treatment of Scheuermann kyphosis. However, rehabilitation programs should be determined according to the results of individualized assessment and clinical needs.Kifoz terimi, omurganın torakal bölgesinde, sagital planda yer alan fizyolojik konveks eğriliği tanımlamak için kullanılır. Normal omurgaya sahip kişilerde ayakta çekilen sagital omurga grafisinde T4-T12 seviyesinde Cobb yöntemine göre ölçülen eğriliğin 20 - 50 derece arasında olması fizyolojik torakal kifoz kabul edilir. Kifoz açısı 50 dereceyi aştığında hiperkifoz veya kifoz artışı olarak kabul edilmektedir. Hiperkifoz rehabilitasyonun kapsamı, kifotik eğriliğin derecesine, altta yatan nedene ve hastanın yaşına bağlı olarak çeşitlilik ve değişiklik göstermektedir. Rehabilitasyonda genellikle konservatif yaklaşımlarla başlarken, özellikle sırt ekstansör kaslarını hedefleyen egzersiz müdahaleleri önemli bir rol oynamaktadır. Rehabilitasyon sürecinde, ağrıyı azaltma, eğriliğin progresyonunu durdurma, eğriliği azaltma, kişinin günlük yaşam aktivitelerini sürdürmesine yardımcı olma, kozmetik görünümünü iyileştirme ve yaşam kalitesini arttırmak amaçlanır. Güncel kanıtlar, farklı egzersiz tedavilerinin adölesanlar ve geriatrik bireylerde etkili olduğunu ve korse uygulamalarının Scheuermann kifozu tedavisinde önemli rol oynadığını göstermektedir. Ancak, rehabilitasyon programları kişiye özel yapılan değerlendirme sonuçlarına göre ve klinik ihtiyaçlara göre belirlenmelidir.