Euro-Turks, Inter-Generational Differences, Islam and Integration Debates

Abstract

Referring to the quantitative and qualitative studies held in 2000s and 2010s, the main theme of this article is to analyse the ways in which Turkish-origin migrants residing in the European Union countries constructed and articulated their identities since the beginning of the deindustrialization process dading back to the 1970s, and to highlight the inter-generational differences with respect to identity formation and articulation processes. The article also questions the ways in which many European states accomodate Islam in the public space. The main premise of the article, in this regard, is that there a a contradiction between the democratization of Islam among young Muslims and the institutionalization of Islam by the EU states. The article will concluded that Euro-Turks are inclined to affiliate themselves towards transnational identities such as Islam and Europeanness in order to come to terms with the hegemonic repression of their countries of settlement which is built up by some mainstream discourses such as the clash of civilization, culturalism, and IslamophobiaBu makalenin amacı daha 2000’li yıllarda ve 2010’lu yıllarda gerçekleştirilen niceliksel ve niteliksel yöntemlerin kullanıldığı birtakım araştırmalara referansla Avrupa’da yaşayan Türkiye kökenli göçmenlerin ve onların çocuklarının 1970’li yıllardan bu yana Batı Avrupa’da yaşanmakta olan sanayisizleşme sürecinde inşa ettikleri kimliklerin kuşaklararasındaki farklarını ele almak ve dinin bu insanların gündelik hayatlarında ne anlam ifade ettiğini tartışmaktır. Öte yandan makalede tartışılacak bir diğer konu ise Avrupa Birliği (AB) devletlerinin kamusal alanda giderek görünür hale gelen İslam dinini nasıl entegre etmeye çalıştıklarıdır. Bu çerçevede makalenin iddiası, pek çok AB ülkesinde genç Müslümanların İslam’ı demokratikleştirirken ulus-devletlerin İslam’ı kurumsallaştırma eğiliminde oldukları şeklinde ifade edilecektir. Medeniyetler çatışması, kültüralizm ve İslamofobyanın egemen söylemler haline geldiği uluslararası düzlemde Türkiye kökenli göçmenlerin ve onların çocuklarının ulus-devletlerin milliyetçi hegemonyalarına karşı durabilmek için bir yandan Avrupalılık kimliğine diğer yandan da Müslümanlık kimliğine sarılmak suretiyle ulus-aşırı birtakım kimliklenme süreçlerini deneyimledikleri anlatılacaktır