TÜRKİYE’DE ENTEGRASYON TARTIŞMALARI: AKTÖRLER VE ROLLERİ

Abstract

Bu makale, Türkiye’de göçmenlerin uyumu alanında Osmanlı’dan günümüze ortaya çıkan farklı uyum modelleri hakkında ikincil kaynaklara ve yazarın kendi alan çalışmalarından elde ettiği bulgularaa referansla değerlendirmeler yapmaktır. Etno-kültürel ve dinsel farklılıkların siyasal yönetişimi konusunda Osmanlı’dan gelen çokkültürcü gelenek ile cumhuriyet dönemiyle birlikte ortaya çıkan cumhuriyetçi modelin Türkiye’de son yıllarda iç içe geçtiği görülmektedir. Geçtiğimiz on yılı aşkın sürede yaşanan kitlesel Suriyeli göçü ile birlikte ortaya çıkan entegrasyon tartışmalarını teorik, tarihsel, hukuksal ve kurumsal yanlarıyla tartışmak ve entegrasyon süreçlerinde rol oynayan aktörlerin rollerini ele almak bu makalenin asıl amacıdır. Çalışmada entegrasyon ve uyum kavramları eş anlamlı olarak kullanılacaktır.Amaç: Kitlesel Suriyeli göçü ile birlikte ortaya çıkan entegrasyon tartışmalarını teorik, tarihsel, hukuksal ve kurumsal yanlarıyla tartışmak ve entegrasyon süreçlerinde rol oynayan aktörlerin rollerini ele almak bu makalenin birinci amacıdır.Yöntem: İkincil kaynaklardan ve yazarın kendi alan araştırmalarının bulgularından faydalanarak daha çok betimsel bir çalışma yapmak.Bulgular: Günümüzde cumhuriyetçi ve çokkültürcü modelin göçmenlerin entegrasyonu süreçlerinde iç içe geçmiş bir şekilde kullanılıyor olduğunu göstermek; ve 2015 ve 2020 yılları arasında Türkiye’nin geçici koruma altındaki Suriyelilerin eğitim ve sağlık hizmetlerine erişim ve yurttaşlık gibi alanlardaki uyum prosedürlerine büyük bir ilerleme kaydettiği saptamasını yapmak.Özgünlük: Göçmenlerin uyumu konusunda uluslararası literatürden de faydalanarak Türkiye’nin tarihsel olarak hangi uyum modellerine daha yakın olduğu konusunda bilimsel bir değerlendirme yapmak.This article analyses different integration models that have emerged from the Ottoman period to the present in the field of immigrant integration in Turkey To do so, the author benefits from the secondary sources as well as from his own field studies. The main premise of the article is that the debates on migrant integration in Turkey benefit from both multiculturalist and republican models of integration. Based on the theoretical, historical, legal and institutional aspects of migrant integration in Turkey as well as the role of the actors in this process, the main purpose of this article is to discuss the integration debates that have emerged with the mass migration of Syrians over the past ten years. with. In the study, the concepts of integration and harmony (uyum) will be used synonymously.Purpose: The primary purpose of this article is to discuss the integration debates that emerged with the mass migration of Syrians to Turkey and the role of various actors in the integration processes. Methodology: Doing a more descriptive study by making use of secondary sources and the findings of the author's own field studies.Findings: To demonstrate that today the republican and multicultural models are used intertwined in the integration processes of immigrants; and to determine that between 2015 and 2020, Turkey made great progress in compliance procedures for Syrians under temporary protection in areas such as access to education and health services and citizenship.Originality: To make a scientific analysis of the integration models Turkey has historically been closer to, by making use of the international literature on the integration of immigrants.