Tu?rkiye’de emeklilik yas?ı sonrası çalıs?ma: yas?am seyri yaklas?ımından niteliksel bir analiz

Abstract

ÖZET: Emek piyasasındaki düzenlemeler ve emeklilik reformlarını kapsayan çalışma hayatının uzatılmasına yönelik politikalar ile birlikte ileri yaşta çalışmak bugünün toplumlarında bir norm haline gelmiştir. Dünyanın birçok ülkesinde olduğu gibi, Türkiye’de de giderek belirgin bir fenomene dönüşen emeklilik yaşının ötesinde çalışma olgusuna odaklanan bu araştırmanın bulguları Türkiye örneğinde katılımcıların emeklilik yaşının ötesinde çalışmaya devam etme kararlarını etkileyen faktörlerin karmaşıklığını ortaya koymaktadır. Yaşam seyrine yayılmış olan bu faktörler, refah sistemindeki ve emek piyasasındaki değişiklikler, hane halkı ihtiyaçları ve bireysel motivasyonlar gibi farklı düzlemlerde kesişmektedir. Son olarak, araştırma ileriki yaşamda çalışma anlatılarının aynı zamanda Türkiye’de yaşlılıkta gelir kaybı riskinin bireyselleştiğinin bir göstergesi olduğunu ileri sürmektedir.ABSTRACT: Working in later life is increasingly becoming the norm in contemporary societies. Current developments in labor market and pension policies have extended working lives. The literature suggests that retirement is no longer seen as a single event marking the end of paid employment, but it appears as a varied process. This leads to retirement becoming a more individualized, fragmented, and complex experience. Against this background, this research focuses on the emerging pattern of working beyond retirement age in Turkey. Based on a qualitative thematic analysis of the interviews from a life- course perspective, the findings of this thesis reveal the complexity of factors in explaining respondents’ decision to continue working beyond the retirement age in the case of Turkey. These factors, spread out over the course of life, cut across multiple levels, such as changes in the welfare system and the labor market, household needs, and individual motivations. Last but not the least, the article suggests that the narratives of working in later life are also indicative of the individualization of the risk of income loss in old age in the Turkish context.