The case for medea: revising Euripides' Medea in Elena Ferrante's The Days of Abandonment and Toni Morrison's beloved

Basit Öğe Kaydı
dc.contributor.advisorTekin, İnci Bilgin
dc.contributor.authorElsaıdı, Feride
dc.date.accessioned2026-04-04T18:30:32Z
dc.date.available2026-04-04T18:30:32Z
dc.date.issued2025
dc.departmentLisansüstü Programlar Enstitüsü, İngiliz Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
dc.description.abstractBu tez, Euripides'in Medea oyununu iki çağdaş romanda—Elena Ferrante'nin Terketmenin Günleri ve Toni Morrison'un Sevgili adlı eserlerinde—feminist uyarlamanın potansiyelini inceliyor. Her iki metin doğrudan bir yeniden anlatı olmasa da, her ikisi de Medea'nın temel yapısını ve duygusal ağırlığını yansıtmakta; onun mitik öfkesini, anne olarak yaşadığı acıyı ve dışlanmışlık halini yeni kültürel ve politik bağlamlara uyarlamaktadır. Adrienne Rich'in "yeniden görme" (re-vision) teorisinden hareketle, bu tez uyarlamayı sadece bir yeniden anlatı olarak değil, bastırılmış kadın seslerine alan açan feminist bir kurtarma ve direniş eylemi olarak ele almaktadır. Ferrante'nin romanı, Medea'yı anlatıyı yavaşlatarak, ertelenmiş ve içselleştirilmiş kadın öfkesini ve psikolojik parçalanmayı keşfeder biçimde yeniden tasavvur eder. Morrison'un Sevgilisi ise Medea'nın mirasını, çocuk katli ve hayatta kalma mücadelesi veren lanetli bir anneyi tasvir ederek sürdürür. Her iki roman da travma ve iyileşmenin metaforu olarak hayaletlik temasını kullanır. Ferrante'nin eserinde bu, kadınların marjinalleşmesi ve acısının Neapolitan "poverella"sına dayanmaktadır. Morrison'da ise, Medea'nın cadılığına Afrika diasporasından gelen hafıza aracılığıyla gönderme yapan, ölülerden dönüşü olan Sevgili karakterinin somut bir hayalet biçimini alır. Bu tez, Ferrante ve Morrison'un Medea'yı hayatta kalmanın ve yeniden kazanılan öznenin hikayesi olarak yeniden çerçevelendirdiğini savunur. Roman, uyarlama kuramı ve feminist teori kullanarak, antik mitleri yeniden ele alınıp yeniden yazılmasına olanak sağladığını gösterir. Bu uyarlamalar, Medea'yı dönüştürerek kadın öznelik ve arzusu için, geleneksel olarak susturulmuş edebi kanonlarda alan yaratır; okuyucuları ataerkil anlatıları sorgulamaya ve kadın hikayelerinin anlatılma biçimleri için yeni olasılıklar hayal etmeye güçlendirir.
dc.description.abstractThis thesis explores the feminist potential of adaptation through a revision of Euripides' Medea in two contemporary novels: Elena Ferrante's The Days of Abandonment and Toni Morrison's Beloved. While neither text is a direct retelling, both novels echo the core structure and emotional gravity of Medea, adapting her mythic rage and maternal agony, as well as her outsiders status into new cultural and political contexts. Drawing on Adrienne Rich's theory of "re-vision", the thesis treats adaptation as a feminist act of recovery and resistance that opens space for suppressed female voices. Ferrnate's novel reimagines Medea by slowing down the narrative to explore delayed, internalized female rage and psychological fragmentation. Morrison's Beloved takes up Medea's legacy by portraying a haunted mother grappling with infanticide and survival. Both novels use ghostliness as a metaphor for trauma and healing. In Ferrante's work, this is grounded in the Neapolitan poverella, a ghost of female marginalization. In Morrison's, it takes the form of Beloved's literal return from the dead, a paranormal intervention that alludes to Medea's witchcraft through African diasporic memory. This thesis argues that Ferrante and Morrison reframe Medea as a story of survival and reclaimed agency. Using adaptation and feminist theory, the novel demonstrates how it enables ancient myths to be revisited and rewritten. Their adaptations transform Medea, creating space for female subjectivity and desire in traditionally silenced literary canons, empowering readers to challenge patriarchal narratives and imagine new possibilities for women's stories.
dc.identifier.endpage125
dc.identifier.startpage1
dc.identifier.urihttps://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezGoster?key=ftqJzTasnJUH9hg-S5861rRqhK4Z74QcHGE1UObAIxEK_X2YaW3zBgTresZVgcCW
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/11411/9816
dc.identifier.yoktezid964865
dc.language.isoen
dc.publisherİstanbul Bilgi Üniversitesi
dc.relation.publicationcategoryTez
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccess
dc.snmzKA_TEZ_20260402
dc.subjectİngiliz Dili ve Edebiyatı
dc.subjectEnglish Language and Literature
dc.titleThe case for medea: revising Euripides' Medea in Elena Ferrante's The Days of Abandonment and Toni Morrison's beloved
dc.title.alternativeMedea meselesi: Euripides'in Medea'sının Elena Ferrante'nin Terk Edilmiş Günler'inde ve Toni Morrison'ın Sevilen'inde yeniden yazımı
dc.typeMastere Thesis

Dosyalar

Koleksiyon

Institute of Graduate Programs Other Publications Collection