Soundwalking and soundmapping as qualitative methods for urban soundscape analysis in Istanbul

Abstract

Bu tez İstanbul'un Nişantaşı Mahallesi'nde ve Beşiktaş ilçesinde kentsel ses peyzajlarını incelemeye yönelik yöntemler olarak ses yürüyüşü ve ses haritalama pratiklerini araştırmaktadır. Ses yürüyüşü ve ses haritalama, katılımcıların etkin katılımı üzerinden kentsel ses peyzajını tartışmaya açmayı mümkün kılan metodolojiler olarak konumlanır. Çevreyi dinlemeye dayalı bir gezinti olarak ses yürüyüşü, araştırmacılar için gündelik ses peyzajlarını çok duyulu biçimlerde keşfetme olanağı sunarken ses haritalama, katılımcıların çevrelerinde deneyimledikleri sesleri kaydedip haritalamalarına imkân tanıyarak sesin gündelik yaşamda nasıl algılandığı ve deneyimlendiğinin incelenmesini sağlar. Çalışma, ses yürüyüşleri aracılığıyla katılımcılar hakkında ne tür bilgilerin elde edilebileceği ve katılımcıların bireysel ses haritalarının kentsel mekânların ses peyzajlarını incelemek için nasıl kullanılabileceği sorularını ele almaktadır. Ses yürüyüşü ve ses haritalamanın, bireylerin kentsel çevrelerini ses aracılığıyla nasıl deneyimlediklerini analiz etmek için kullanılabileceği ve bu süreçte sesin kentsel mekân ile benlik arasında bir dil işlevi gördüğü ileri sürülmektedir. Ses haritaları birlikte incelendiğinde duygusal ve kültürel ipuçlarının katmanlandığı kentsel seslerin bir planı olarak yorumlanmaktadır.This thesis investigates soundwalking and soundmapping as methodologies for studying urban soundscapes in the Nişantaşı neighborhood and the Beşiktaş district of İstanbul. Soundwalking and soundmapping constitute tools to open the urban soundscape into discussion through the active involvement of the participants. Soundwalking, as an excursion to listen to the environment, creates multisensory ways for researchers to explore everyday soundscapes, while soundmapping allows participants capture and map the sounds of their environment to reflect on how sound is experienced in everyday life. The research explores the questions of what understandings about participants can be gained through soundwalks and how participants' individual soundmaps can be used to study the soundscapes of urban places. It is argued that soundwalking and soundmapping can be used to analyze how individuals experience their urban environments through sound, and in this process, sound functions as a language between urban space and the self. Soundmaps are interpreted as blueprints of urban sounds when imbricated, in which affective and cultural cues are layered.