The importance of family communication: applying socio-ecological model to analyze children’s emotional well-being during pandemic

Abstract

ABSTRACT: The coronavirus pandemic (COVID-19) has disrupted the routines and relationships of children and families all around the world. Families not only experienced problems such as illness, loss of a family members or friend, unemployment, financial difficulties, but also tried to get used to the quarantine processes because of the governments' procedures to prevent spread of COVID-19. These physical restrictions and quarantine processes are the largest and longest we have witnessed globally. During this challenging and stressful pandemic period, parents have tried to take measures to protect the psychological health and well-being of both themselves and their children who are separated from their friends, school, and social circles. Bronfenbrenner's ecological model presents a comprehensive framework in explaining the development of children, including their interactions with families, school, peers, and environments. During the pandemic period, the duties of all other actors have either diminished or disappeared, and therefore the child's family communication has become more important than ever before in their development. Recent research indicates that the COVID-19 pandemic is having a harmful impact on children and youth (eg, Gimenez Dasi et al.,2020, Jiao et al., 2020; Morelli et al., 2020; Sprang 2013;). On the other hand, with pandemic families devote longer time with their children which may result in strengthening family bonds. Finally, this one-of-a-kind opportunity may provide families with an opportunity to safeguard their children from the detrimental consequences of a pandemic by assisting them in developing resilience. A great deal of studies shows that parents may help their children's emotional well-being. However, research is limited during the pandemic time, when the entire family is confined at home and parents are also dealing with their own stress. Therefore, this research investigates the relationship between family communication styles and preschool children’s emotional well-being during psychical distancing period. The research also tries to determine which family communication style or styles could strengthen the communication between parents and children and protect both sides from the negative effects of the pandemic.ÖZET: Koronavirüs pandemisinin (COVID-19) patlak vermesi, dünyanın dört bir yanındaki aileleri derinden etkilemiştir. Birçok aile, yakınlarının kaybı ile derinden sarsılmış ya da hastalıkla boğuşmak zorunda kalmıştır. Tüm bunların üzerine, hükümetlerin COVID-19’in yayılmasını engellemeye yönelik aldığı kararlar sonucunda, birçok aile eve kapanma, sosyal mesafe, karantina süreçleri, maske kullanımı, evden çalışma, online eğitim gibi yeni süreçlere alışmaya çalışmıştır. Bu fiziksel kısıtlamalar ve karantina süreçleri, küresel çapta tanık olduklarımızın en büyüğü ve uzunudur. Ebeveynler, bu zorlu ve stresli pandemi döneminde hem kendilerinin hem de arkadaşlarından ve sosyal çevrelerinden ayrı kalan çocuklarının psikolojik sağlığını korumak için önlemler almaya çalışmışlardır. Bronfenbrenner'in ekolojik modeli, çocukların aileleri, okulları, arkadaşları ve çevreleriyle olan etkileşimleri dahil olmak üzere gelişiminlerini açıklayan kapsamlı bir çalışma ortaya koyar. Pandemi döneminde diğer tüm aktörlerin görevi ya önemli ölçüde azalmış ya da yok olmuştur. Bu nedenle çocuğun aile ilişkileri ve aile içi iletişimi hiç olmadığı kadar önemli noktaya gelmiştir. Yapılan birçok güncel çalışma, bu salgının çocukların ve gençlerin üzerindeki olumsuz etkililerini gözler önüne sermektedir (örn., Sprang 2013; Morelli ve diğerleri, 2020; Gimenez Dasi ve diğerleri,2020, Jiao ve diğerleri, 2020). Diğer yandan, yaşadığımız bu kriz, ailelere çocukları ile daha fazla zaman geçirme ve aile bağlarını sağlamlaştırma imkânı sunmaktadır. Dolayısıyla ailelerin eline bu zorlu dönemi bir fırsata çevirerek çocuklarının gelişimine ve onların zorluklarla başa çıkabilme yetilerini kuvvetlendirmelerine katkı sağlamaları mümkündür. Ebeveynlerin, çocuklarının ruh sağlığını nasıl destekleyebileceklerini gösteren birçok araştırma mevcuttur. Fakat, tüm ailenin evde kapalı kaldığı ve ebeveynlerin de stres bulunma ihtimalinin çok yüksek olduğu pandemi dönemine ilişkin çalışmalar kısıtlıdır. Bu nedenle bu araştırma, pandemi dönemindeki aile içi iletişim stilleri ile okul öncesi çocuklarının duygusal sağlığı arasındaki ilişkiyi araştırmaktadır. Araştırma ile ayrıca hangi aile iletişim stili veya stillerinin, ebeveyn ve çocuklar arasındaki iletişimi kuvvetlendirerek, her iki tarafı da pandeminin olumsuz etkilerinden koruyabildiği tespit edilmeye çalışılmıştır.