Netflix Türki̇ye original series: A soft power analysis in the context of cultural and cinema policies

Abstract

Bu tez, Netflix Türkiye orijinal dizilerini öncelikle Türkiye'nin kültür politikaları ve kültürel yönetişim çerçevesi içinde ele almakta; bu yapımları yalnızca dış politika ya da klasik yumuşak güç araçları olarak değerlendirmekle sınırlı tutmamaktadır. Küresel dijital platformların yerel içerik üretimine giderek daha fazla dahil olmasıyla birlikte, bu platformlar ulusal kültürel anlatıların kurulmasında ve kültürel anlamların küresel dolaşımında önemli aktörler hâline gelmiştir. Bu bağlamda Netflix Türkiye orijinalleri, küresel platform mantıkları ile yerel kültürel ve politik dinamiklerin kesiştiği melez bir kültürel alan oluşturmaktadır. Çalışma, Netflix'in Türkiye görsel-işitsel sektörüne girişinin, platform odaklı bir kültürel üretim modeli üzerinden kültür politikası alanını yeniden yapılandırdığını ileri sürmektedir. Bu model, devlet merkezli kültürel anlatılarla birlikte işlemekte ve zaman zaman bu anlatılarla gerilim içine girmektedir. Resmî kültürel söylem, medeniyet mirası, ulusal kimlik inşası ve olumlu ülke imajı üzerine yoğunlaşırken; Netflix orijinalleri daha sıklıkla toplumsal çatışmaları, kentsel yabancılaşmayı ve kimlik gerilimlerini görünür kılmaktadır. Nitel vaka çalışması yöntemiyle Terzi ve İstanbul Ansiklopedisi dizileri analiz edilmiştir. İnceleme, kültürel temsiller ve anlatı yapıları üzerine odaklanmaktadır. Bulgular, bu dizilerin kültürel müzakere alanları olarak işlev gördüğünü ve Türkiye'nin kültürel temsil rejiminde dönüşümlere katkıda bulunduğunu göstermektedir. Bu tez, söz konusu yapımları doğrudan dış politikanın araçları olarak konumlandırmak yerine, yumuşak güç üzerindeki etkilerini kültürel yönetişim ve platform temelli kültürel üretimdeki daha geniş dönüşümlerin ikincil bir sonucu olarak kavramsallaştırmaktadır.

This thesis examines Netflix Türkiye original series primarily within the framework of Türkiye's cultural policies and cultural governance, rather than treating them solely as instruments of foreign policy or traditional soft power strategies. As global streaming platforms increasingly participate in local production, they have become key actors in shaping national cultural narratives and the global circulation of cultural meanings. Netflix Türkiye originals therefore constitute a hybrid cultural space where global platform logics intersect with local cultural and political dynamics. The study argues that Netflix's entry into Türkiye's audiovisual sector has reconfigured the cultural policy landscape by introducing a platform-driven model of cultural production that operates alongside—and at times in tension with—state-centered cultural narratives. While official discourse emphasizes civilizational heritage, national identity, and positive cultural branding, Netflix originals more frequently render social conflict, gendered violence, urban alienation, and identity tensions visible. This creates a structural tension between state-led cultural policy objectives and platform-mediated storytelling. Using qualitative case study methodology, the thesis analyzes The Tailor and İstanbul Encyclopedia. The analysis focuses on cultural representation, narrative structures, and spatial imaginaries. The findings suggest that these series function as sites of cultural negotiation and contribute to shifts in Türkiye's cultural representation regime. Rather than positioning these productions as direct tools of foreign policy, the thesis conceptualizes their impact on soft power as a secondary outcome of broader transformations in cultural governance and platform-based cultural production.