Yazar "Tokerler, Neylan" seçeneğine göre listele

Listeleniyor 1 - 1 / 1
  • Küçük Resim Yok
    Öğe
    Blood, sweat, and tears: Reframing leadership through thelens of emotional labor
    (İstanbul Bilgi Üniversitesi, 2025) Tokerler, Neylan; Çimen, Ayşe Evren Hoşgör
    Bu doktora tezi, duygusal emeğin (DE) liderlikteki rolünü eleştirel bir şekilde incelemekte ve bu kavramı bastırılmış, görünmez ve yeterince kuramsallaştırılmamış hale getiren baskın paradigmaları sorgulamaktadır. Fairclough'un Eleştirel Söylem Analizi'nden (ESA) beslenen söylem çözümlemesi merceğinden hareketle, liderlerin yalnızca aktif duygusal emekçiler değil, aynı zamanda duygusal emeklerinin liderlik pratiklerinin ayrılmaz bir parçası olduğu, ve yetkinleşmiş duygu yöneticileri olduğunu ortaya koymaktadır. Duygusal emek, liderlerin kimliklerine derinden yerleşmiş, deneyim, bağlam ve yansıtıcılık tarafından şekillenen sürekli ve evrilen bir pratik olarak ortaya çıkmaktadır. Liderler, kurumsal taleplerle kişisel özgünlük arasındaki gerilimi yönetirken giderek daha fazla derin rol yapma ve içten duygusal ifade biçimlerine yönelmektedirler. Bu araştırma, duygusal emek kuramına önemli bir katkı sunarak liderlikteki duygusal emeği kenarda duran değil, merkezî bir olgu olarak yeniden konumlandırmaktadır. Ayrıca bulgular, liderlerin çoğu zaman duygusal emeklerini açıkça kabul etmekten kaçındıklarını ve bunu güç, profesyonellik ve performansa ilişkin baskın normlara uyum sağlamak adına söylemsel "maskeler" aracılığıyla yaptıklarını göstermektedir. Tez aynı zamanda duygusal emeğin ideolojik olarak doğallaştırıldığını, bu süreçte emek boyutunun ve politik yükünün silindiğini ortaya koymaktadır. Liderlerin duygusal performansları, akılcılık, kontrol ve liderlik kültü gibi egemen idealler tarafından şekillendirilmekte ve duygusal emeği görünmez kılmaktadır. Ancak bu sistem içinde, özen ve yansıtıcılığı merkezine alan, ilişki temelli ve ince ayarlanmış liderlik anlayışlarını savunan karşı söylemler de ortaya çıkmaktadır. Bu çalışma, liderlikte duygusal emeği sosyal olarak aracılanan ve yapısal olarak koşullanan bir pratik olarak kuramsallaştırarak, duygusal emeği bireysel bir yeterlilik olmaktan çıkarıp, kolektif, politik ve kurumsal bir mesele olarak yeniden çerçevelendirmektedir. Liderlik gelişim programlarında, örgütsel politikalarda ve kuramsal modellerde duygusal emeğin tanınmasını savunarak hem eleştirel yönetim çalışmaları literatürüne hem de duygusal emek literatürüne katkıda bulunmaktadır. Sonuç olarak bu tez, insan merkezli bir liderlik anlayışının yeniden tasavvur edilmesi çağrısında bulunmaktadır. Anahtar Kelimeler: Duygusal Emek; Liderlik; Derin Rol Yapma; Toplumsal Yanlış; Liderlik Kültü