Yazar "Aydemir, Merve" seçeneğine göre listele
Listeleniyor 1 - 2 / 2
Sayfa Başına Sonuç
Sıralama seçenekleri
Öğe Sporcu ve sporcu olmayan adölesanlarda duygusal yeme davranışının beslenme durumuna ve sağlıklı yeme üzerine etkisi(İstanbul Bilgi Üniversitesi, 2020) Aydemir, Merve; Sağlam, DuyguÖZET: Duygusal yeme, fizyolojik açlık dışında çeşitli duygu durumlarına tepki olarak ortaya çıkan yeme davranışıdır. Duygusal yeme davranışı bireylerin cinsiyetine, yaşına, antropometrik ölçümlerine, fiziksel aktivite durumlarına ve bireysel özelliklerine göre farklılık gösterebilir. Bu çalışmada amaç, duygusal yeme davranışının sporcu ve sporcu olmayan adölesanların beslenme durumu ve sağlıklı yeme üzerine etkisini saptamaktır. Çalışma vaka kontrol çalışması olup vaka grubu olarak Galatasaray Basketbol Altyapı Takım Sporcuları, kontrol grubu olarak ise herhangi bir spor dalı ile profesyonel olarak uğraşmayan Anadolu Lisesi’ne devam eden 14-18 yaş arası 157 birey dahil edilmiştir. Çalışma Şubat 2020- Mart 2020 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Bireylerin genel özellikleri, duygusal yeme davranışları, besin tüketim durumları ve fiziksel aktiviteleri anket formu ile saptanmış, antropometrik ölçümleri ( ağırlık, boy uzunluğu vb.), vücut bileşimi analizi (BIA ile vücut yağ ve yağsız doku miktarı) yapılmıştır. Beden Kütle İndeksi (BKİ) ve duygusal yeme arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır (p>0,05). Bireylerin KIDMED puanları arttıkça duygu durumuna cevap olarak yeme davranışının arttığı tespit edilmiştir (r:0,163; p=0,042; p<0,05). Sonuç olarak adölesanların sporcu olup olmamalarına göre duygusal yeme davranışı hakkında kesin sonuçlar çıkarmak için daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır.Öğe Validation of the Dutch Eating Behaviour Questionnaire Children (DEBQ-C) version in Turkish preadolescence children(The Korean Nutrition Society and the Korean Society of Community Nutrition, 2022-05-09) Sağlam, Duygu; Aydemir, Merve; Gözde, Arıtıcı Çolak; Murat, BaşAbstract: BACKGROUND/OBJECTİVES: It is important to determine Dysfunctional eating behaviors such as dietary restraint and overeating tendencies in order to provide weight management and acquire the right habits in children. The purpose of this study was to test the reliability and validity of Dutch Eating Behaviour Questionnaire Children (DEBQ-C) with Turkish preadolescent children. MATERIALS/METHODS: This research included 440 preadolescents (9.3 ± 6.9 years and 235 girls, 205 boys). The instrument is divided into three subscales, each with 20 items. Emotional eating, restrained eating, and external eating are the three subscales. Confirmatory factor analysis (CFA) was used to assess the construct validity of the Turkish version of the DEBQ-C, and Cronbach ? values were computed to evaluate the subscale reliabilities. There were 20 observable variables and three latent variables in the hypothesized model. RESULTS: Fit indices for the hypothesized model were good (×2/degree of freedom = 1.96; root mean square error of approximation = 0.05; comparative fit index = 0.95; goodness of fit index = 0.93). These findings revealed that the Turkish version of the DEBQ-C has a factor structure that was identical to the three-factor structure of the original scale. The Turkish version of the DEBQ-C subscales has internal consistency coefficients ranging from 0.72 (external eating) to 0.86. (emotional eating). CONCLUSIONS: The DEBQ-C Turkish version is a viable and reliable tool for measuring overeating tendencies in Turkish preadolescents, according to the findings.