Hemşirelik Öğrencilerinin Stresle Başetme Düzeyleri İle Algıladıkları Sosyal Destek Arasındaki İlişki

Abstract

Amaç: Bu çalışma hemşirelik öğrencilerinin stresle baş etme düzeyleri ile algılanan sosyal destek arasındakiilişkinin incelenmesi amacıyla yapıldı. Yöntem: Çalışmanın evrenini bir üniversitenin sağlık bilimleri fakültesindelisans eğitimi gören hemşirelik öğrencileri oluşturdu. Herhangi bir örnekleme yöntemine başvurulmayıp çalışmayakatılmayı kabul eden bütün öğrenciler çalışma kapsamına alındı. Çalışmaya katılmayı kabul eden öğrencileretanımlayıcı özellikleri içeren form, Stresle Başetme Tarzları Ölçeği ve Algılanan Sosyal Destek Ölçeği uygulandı.Verilerin değerlendirilmesinde yüzdelik, ortalama, Kruskall Wallis Varyans Analizi, Mann Whitney-U testleri vePearson korelasyon analizi kullanıldı. Bulgular: Öğrencilerin stresle baş etme tarzları ölçeği puanı 73.09±10.48olarak belirlendi. Ölçeğin alt boyutlarından puan ortalaması en yüksek KGY 20.39±4.33, en düşük ÇY 16.53±5.20olduğu saptandı. Algılanan sosyal destek ölçeği ortalama puanı 124.77±13.26’dır. Aynı ölçeğin alt boyutlarınailişkin puan ortalamalarında en yüksek AİD 54.77±5.32, en düşük ÖGD 37.00±9.33 olduğu saptandı. Hemşireliköğrencilerinin stresle başa çıkma düzeyleri ile algılanan sosyal destek düzeyleri arasındaki korelasyon analizindeaile ve arkadaş desteği düzeyi ile stresle başa çıkmada aktif/etkili tarz olan kendine güvenli yaklaşım (sırasıylar=.194 p<0.01; r=.247 p<0.01), iyimser yaklaşım düzeyi arasında (sırasıyla r=.211 p<0.01; r=.248 p<0.01) pozitifyönde ve yüksek düzeyde ilişki belirlendi. Sonuç: Öğrencilerin öğrenim yaşamları süresince sosyal destekalgılarının geliştirilmesinin, onların stresle baş etme tarzlarında aktif/etkili yolları kullanmasına katkı sağlayacağıdüşünülmektedir.