Bölgesel İşbirliğinin Sistemik Belirleyicileri: 2020’den Sonra Türkiye-Mısır Yakınlaşması

Abstract

Türkiye-Mısır ilişkilerinde Arap İsyanları süreci ile birlikte gerilen ikili ve bölgesel ilişkiler, 2020 yılından itibaren normalleşme sürecine girdi. Bu makalenin amacı, Türkiye ile Mısır arasındaki ilişkileri ABD’nin Orta Doğu’daki izolasyonist ve müdahaleci stratejilerinin etkisi bağlamında ele almaktadır. Başkan Trump ve Biden dönemlerinde ABD’nin Orta Doğu stratejilerine yönelik farklı yaklaşımları, bölgesel çatışma ve iş birliğinde belirleyici bir faktör olmuştur. ABD’nin izolasyoncu askeri tercihleri olmasına rağmen, Orta Doğu’ya siyasi söylem/diplomatik araçlarla da müdahale etmektedir. ABD’nin müdahaleci yaklaşımı düşük olduğunda, bölgesel güç boşluğu yükselmekte ve sonuç olarak bölgedeki aktörler arasındaki gerilimler ve çatışmalar artmaktadır. Müdahale yüksek olduğunda ise tam tersi sonuç ortaya çıkmaktadır. Bu makale, nedensel mekanizmayı açıklamak için süreç takibi yöntemini benimsemektedir. Bu makale, 2020 yılında Türk-Mısır ilişkilerinde yaşanan değişimde içsel, ideolojik ya da kimliksel faktörler yerine, sistemik faktörün temel belirleyici olduğunu savunmaktadır.