Negative emotion expression and emotion regulation in regulation focused psychotherapy for children (RFP-C) with externalizing and comorbid externalizing/internalizing problems

Abstract

Duygu düzenleme, çocukların duygularının yoğunluğunu ve süresini yönetmek ve duygusal deneyimlerini işlemleme biçimlerini kontrol etmek için kullandıkları çeşitli stratejiler anlamına gelir. Duygu düzenlenlemedeki zorluklar, çocuklarda dışavurumcu problemlerin gelişimiyle ilişkilendirilmiş ve duygu düzenleme güçlüklerini hedef alan terapi yaklaşımınlarına artan bir vurguya yol açmıştır. Çocuklar için Düzenleme Odaklı Psikoterapi (RFP-C), 5 ila 12 yaş arasındaki dışavurucumcu davranışlar sergileyen çocuklar için geliştirilmiş, süre sınırlı bir psikodinamik tedavi modelidir. RFP-C'de dışavurumcu davranışlar, örtük duygu düzenleme kapasitesindeki yetersizlikler nedenliyle üzüntü, utanç, suçluluk gibi dayanılmaz duygulara karşı geliştirilen uyumsuz savunmalar olarak kavramsallaştırılır. Terapist, çocuğun savunmalarını sistematik biçimde yorumlayarak çocuğun katlanmakta zorlandığı duygulara karşı toleransını artırmayı ve bu duyguları daha uyumlu yollarla ifade etmesini sağlamayı amaçlar. RFP-C'nin dışavurumcu semptomları azaltma ve duygu düzenleme becerilerini geliştirmedeki etkinliğini gösteren sınırlı sayıda araştırma olsa da, terapi sürecindeki duygusal süreçlerin değişimini inceleyen ampirik çalışmalar halen yetersizdir. Bu çalışma, Çocuk Oyun Terapisi Aracı (CPTI) kullanılarak çocukların oyun içerisindeki duygu düzenleme ve olumsuz duygu ifadesi (üzüntü ve öfke) düzeylerinin RFP-C boyunca nasıl değiştiğini incelemeyi amaçlamıştır. Öfke ifadesinin azalacağı, üzüntü ifadesinin ve duygu düzenlemenin ise artacağı hipotez olarak öne sürülmüştür. Çalışma, İstanbul Bilgi Üniversitesi'nde yürütülen bir Randomize Kontrollü Çalışma'nın (RKÇ) parçası olarak gerçekleştirilmiştir. Örneklem, dışavurumcu ve eş tanılı (içedönük/dışavurumcu) sorunlara sahip 6-12 yaş aralığında 34 okul çağı çocuğundan oluşmaktadır. Her çocuğun üç terapi seansındaki (başlangıç, orta ve son) duygu düzenleme, öfke ifadesi ve üzüntü ifadesi CPTI kullanılarak kodlanmıştır. Zaman içerisindeki değişimi incelemek için yinelenen ölçümler varyans analizi (ANOVA) uygulanmıştır. Sonuçlar, terapi sürecinde öfke ifadesinde anlamlı bir artış olduğunu, ancak üzüntü ifadesi ve duygu düzenleme düzeylerinin sabit kaldığını göstermiştir. Bu bulgular, artan öfke ifadesinin, savunmacı dışavurumdan oyunda öfkenin simgesel olarak işlenmesine doğru bir geçişi yansıtıyor olabileceğini düşündürmektedir. Üzüntü ifadesinde değişim olmaması, daha örtük duygusal değişimleri tespit edebilecek duyarlı ölçüm araçlarına ihtiyaç olduğunu düşündürürken, duygu düzenleme becerisindeki sabitlik terapötik ilerlemenin doğrusal olmayan doğasına işaret etmekte ve zaman içindeki küçük değişimleri yakalayabilmek için süreç içerisinde daha çok terapi seansının kodlanıp değerlendirilmesi ile ayrıntılı analiz yöntemlerine olan ihtiyacı ortaya koymaktadır.Emotion regulation refers to how children utilize various strategies to manage the intensity and duration of their emotions, as well as the way they process emotional experiences. Difficulties in emotion regulation have been linked to the development of externalizing problems in children leading to growing emphasis on therapeutic approaches that address these regulatory difficulties. Regulation Focused Psychotherapy for Children (RFP-C) is a time-limited psychodynamic treatment model developed for children aged 5 to 12 who exhibit externalizing problems. In RFP-C, externalizing behaviors are conceptualized as maladaptive defenses against unbearable emotions such as sadness, shame or guilt, resulting from impairments in implicit emotion regulation capacity. By systematically interpreting children's defenses, the therapist aims to help the child increase emotional tolerance and find adaptive ways to express these unbearable feelings. While limited research has demonstrated the effectiveness of RFP-C in reducing externalizing symptoms and improving emotion regulation, there remains a lack of empirical studies investigating how affective processes evolve throughout therapy. The present study aimed to examine how children's emotion regulation and negative emotion expression change over the course of RFP-C, using the Children's Play Therapy Instrument. It was hypothesized that anger expression would decrease while sadness expression and emotion regulation would increase over the course of therapy. The study was conducted as part of a Randomized Controlled Trial (RCT) at Istanbul Bilgi University. The sample consisted of 34 school-aged children with externalizing and comorbid internalizing/externalizing problems. Three therapy sessions per child were coded for affect regulation and affect expression using the CPTI. Repeated measures ANOVAs revealed a significant increase in anger expression across sessions, while sadness expression and affect regulation remained stable. These findings suggest that increased anger expression may reflect a shift from defensive acting out to symbolic processing of aggression through play. The stability of sadness expression highlights the need for more sensitive tools to detect subtle emotional changes, while the absence of change in emotion regulation may reflect the non-linear nature of therapeutic progress and highlight the need for more frequent session-level assessments and fine-grained analytic methods to detect subtle changes over time.