The philosophical dimensions of love: Absurdity and romance in Eric Rohmer's cinema through French existentialism

Bu tezde, Albert Camus'nün absürdizm felsefesinde ortaya koyduğu kavram olan "Don Juanism" kavramının Eric Rohmer sinemasındaki karakter temsilleri, The Green Ray, Summer's Tale ve The Collector filmleri ele alınarak incelenmiştir. Albert Camus, Sisifos Söyleni denemesinde yazdığı şekliyle Don Juan'ı bir absürd kahraman olarak tanımlar ve absürdizm felsefesinde absürdü kucaklayan, hayatın anlamsızlığıyla barışık olan kişiyi tasvir ederken kullanır. Don Juan karakteri basitçe açıklamak gerekirse hayatın anlamsızlığı karşısında varoluşsal bir iç sıkıntı (angst) yaşar ve bu anlamsızlığı aşkta ve insan ilişkilerinde aramaya başlar. Albert Camus'nün tanımladığı bu Don Juan arketipini Eric Rohmer'in filmlerinde görmek mümkündür. İncelediğim üç filmde Eric Rohmer, aşık olmayı seven, randevu peşinde koşan, kendilerini varoluşsal iç sıkıntısının içinden çıkarmak için idealize edilmiş aşkı arayan karakterler yaratmıştır. Bu karakterler Camus'nün absürd bir kahraman olarak öne sürdüğü Don Juan kavramına işaret etmektedir. Bu tezde de bu kavram, öncelikle kavramsal teorik bir varoluşçu felsefe perspektifinden ele alınmıştır. Sonrasında Eric Rohmer'in yönetmen olarak nasıl bir çevrede büyüdüğü ve varoluşçu felsefeyle nasıl tanıştığı açıklanmıştır. Son olarak, Eric Rohmer'in seçilmiş üç filminin karakterleri derinlemesine incelenip Don Juan arketipi ile olan benzerlikleri gösterilmiştir.

This thesis examines the representation of characters in Eric Rohmer's cinema through the concept of "Don Juanism," a term introduced by Albert Camus in his philosophy of absurdism, focusing on the films The Green Ray, A Summer's Tale, and The Collector. In his essay The Myth of Sisyphus, Albert Camus defines Don Juan as an absurd hero and uses him to depict an individual who embraces the absurd and is reconciled with the meaninglessness of life. Simply, the Don Juan character experiences existential angst in the face of life's absurdity and seeks to transcend this meaninglessness through love and human relationships. The archetype of Don Juan, as described by Albert Camus, can be observed in Eric Rohmer's films. In the three films analyzed, Rohmer creates characters who love the idea of being in love, pursue romantic encounters, and seek an idealized love to escape their existential dread. These characters align with Camus' concept of Don Juan as an absurd hero. Firstly, this thesis approaches the concept from a theoretical perspective, grounded in existential philosophy. It then explores the environment in which Eric Rohmer grew up and how he became acquainted with existential philosophy. Finally, the characters in the three selected films are analyzed in depth to reveal their similarities to the Don Juan archetype.