A peace and stability model for the Eastern Mediterranean on the basis of regional ownership

Tarih boyunca Akdeniz, dünya ticaret ve ulaşım yolları için önemli bir deniz olmasının yanı sıra çevre bölgelerin ürünleri için de önemli bir ticaret merkezi olmuştur. Yakın zamanda denizin altında yeni kaynakların keşfedilmesi, odağı Doğu Akdeniz'e kaydırmış ve hem kıyı devletlerinin hem de bu kaynaklara erişmek isteyen bölge dışı dünya güçlerinin dikkatini çekmiştir. Doğu Akdeniz'deki başlıca çekişme kaynakları, karada ve denizde bol miktarda bulunan enerji kaynaklarının yanı sıra deniz ulaşım yollarının kontrolü için yaşanan rekabettir. Doğu Akdeniz'in 21. yüzyılın jeopolitik açıdan en çekişmeli bölgelerinden biri haline gelmesi şaşırtıcı değil. Arap Baharı, Suriye iç savaşı, Lübnan'daki istikrarsızlık ve İsrail-Filistin çatışması gibi son olaylar, bu bölgedeki önemin ve gerilimin somut tezahürleridir. Bu tez, Bölgesel Sahiplik ilkesinin Doğu Akdeniz'de barış ve istikrarın sağlanmasındaki etkinliğini araştırmaktadır. Güvenlikten ekonomiye, turizmden kültüre kadar çeşitli yönleri kapsayan kapsamlı bir model oluşturmaya çalışmaktadır. Çalışma, ilkenin ve ilgili girişimlerin küresel olarak, özellikle de Karadeniz bölgesinde kapsamlı bir incelemesini ve analizini içermektedir. Yerleşik girişimlerden yola çıkan tez, bölgesel sahiplenme çerçevesinde Doğu Akdeniz için özel olarak tasarlanmış bir model öneriyor.

Throughout the history, Mediterranean has always been an important sea for the world transaction and transportation routes as well as has been an important trade hub for the products of the peripheral regions. The recent discovery of new resources beneath the sea has shifted the focus to the Eastern Mediterranean, attracting attention from both coastal states and non-regional world powers eager to access these resources. The primary sources of contention in the Eastern Mediterranean are the abundant energy resources on land and at sea, as well as the competition for control of maritime transportation routes. It's no surprise that the Eastern Mediterranean has become one of the most geopolitically contested areas of the 21st century. Recent events such as the Arab Spring, the Syrian civil war, instability in Lebanon, and the Israeli-Palestinian conflict serve as concrete manifestations of the significance and tension in this region. This thesis explores the efficacy of the Regional Ownership principle in ensuring peace and stability in the Eastern Mediterranean. It endeavors to craft a comprehensive model that encompasses various facets, from security to economy, tourism, and culture. The study involves a comprehensive examination and analysis of the principle and related initiatives globally, particularly in the Black Sea region. Drawing from established initiatives, the thesis proposes a model tailored for the Eastern Mediterranean within the framework of regional ownership.