Ergenlerde kendi kendine ilaç kullanımı

Abstract

ÖZET: Amaç: Bu çalışmanın amacı, ergenlerde kendi kendine ilaç kullanma sıklığının belirlenmesidir. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı nitelikteki bu araştırma, 12-18 yaş arası, tanılanmış herhangi bir sağlık sorunu olmayan 750 ergen ile gerçekleştirildi. Veri toplamada, araştırmacılar tarafından geliştirilen ‘Ergenlerde Kendi Kendine İlaç Kullanımını Değerlendirme’ formu kullanıldı. Bulgular: Araştırmaya katılan ergenlerin yaş ortalaması 14.4±1.31 yıldı. Ergenlerin %63.2’si son bir yıl içinde reçetesiz ilaç kullanmıştı ve en fazla kullanılan analjezik (%61.5) ve ikinci olarak antibiyotik grubu (%45.3) ilaçlardı. Ergenlerin %18.4’ü son bir yıl içinde 2-3 kez reçetesiz antibiyotik kullanmıştı. Antialerjikler, dermatolojik ürünler ve vitamin takviyeleri, ergenlerin reçetesiz olarak kullandığı diğer ilaçlar olarak sıralanmaktadır. Sonuç: Ergenlerin kendi kendine ilaç kullanım sıklığının yüksek olması bu uygulamayı engellemeyi amaçlayan halk sağlığı müdahalelerine olan ihtiyacı güçlendirmektedir.ABSTRACT: Objective: The purpose of this study was to determine the prevalence of self medication among adolescents. Material and Method: This descriptive study population included 750 adolescents between the ages of 12 and 18 without any identified health problems. Data collection, ‘Self Medication Use Evaluation of Adolescents’ form which was developed by the researchers was used. Results: The average age of the participants was 14.4 ± 1.31 years. Sixty-two-point three percent (62.3%) of the adolescents had used non-prescription medication in the past year and the most commonly used medication was analgesics (61.5%) and the second group was antibiotics (45.3%). Eighteen-point four percent (18.4%) of the adolescents had used antibiotics without prescription 2-3 times in the last one year. Antiallergics, dermatological products and vitamin supplements are other medicines that adolescents used without prescription. Conclusion: The high prevalence of self-medication of adolescents support to the need for public health interventions aimed at preventing this practice.