“Sharenting” Ebeveynliği: Çocukların Dijital Gizliliği ve Hukuki Riskler

Abstract

Bu çalışmanın amacı, çocukların dijital gizliliği ve ebeveynlerin “sharenting” fenomenliği bağlamında hukuki bir analiz sunmaktır. Dijital çağda çocukların çevrimiçi varlıkları, sosyal medya kullanımı, eğlence ve eğitim uygulamaları gibi faktörler, mahremiyet risklerini gündeme getirmektedir. Sharenting, ebeveynlerin çocuklarının fotoğraflarını ve özel bilgilerini sosyal medyada paylaşması olarak tanımlanır. Bu durum çocukların dijital gizliliğini tehdit eden hukuki sorunlara neden olabilir. Bu çalışma, sharenting uygulamalarını çocuk hakları ve dijital mahremiyet perspektifinden ele almaktadır. Ayrıca ebeveynlerin çocuklarına ait içerikleri paylaşmadan önce uymaları gereken yasal sorumlulukları vurgulamaktadır. Türkiye’deki mevcut düzenlemeler, özellikle Kişisel Verilerin Korunması Kanunu (KVKK) üzerinden değerlendirilirken, Avrupa Birliği Genel Veri Koruma Tüzüğü (GDPR), Görsel-İşitsel Medya Hizmetleri Direktifi (AVMSD) ve Dijital Hizmetler Yasası (DSA) gibi düzenlemelerle karşılaştırmalar yapılmıştır. Çalışma, ayrıca çocukların dijital haklarını korumaya yönelik diğer ülkelerdeki uygulamaları inceleyerek, ebeveyn farkındalığının artırılmasının ve hukuki düzenlemelerin güçlendirilmesinin önemini vurgulamaktadır. Sharentingin doğurduğu potansiyel riskler ve uzun vadeli etkiler üzerine yapılan analizler, çocukların çevrimiçi ortamda daha güvenli bir şekilde varlıklarını sürdürebilmeleri için yasal ve etik düzenlemelerin önemini ortaya koymaktadır.