Theodoros Terzopoulos’un Dionizyak Oyuncusu ve Sahnedeki Mevcudiyeti

Abstract

Theodoros Terzopoulos tiyatrosunun odağına oyuncuyu koyar ve kendi tiyatro dilini yıllar içinde geliştirdiği oyunculuk eğitim ve araştırması üzerine kurar. Bu eğitim ve araştırma sürecinin bir ürünü olarak ortaya çıkan oyunculuk tekniğinin ana malzemesi oyuncunun bedenidir. Oyuncunun bedeninin sahip olduğu potansiyeli ortaya çıkarmak için öncelikli hedef ise tıkalı durumdaki enerjileri serbest bırakmaktır. Böylece oyuncu, özgür bir enerji kanalına dönüşen bedeni aracılığıyla bir varoluşun, bir esrime halinin peşine düşer. Esrime halinde zihin ve beden ayrımı tümüyle yok olur; oyuncu bütün bedeniyle hissettiği bir mevcudiyeti deneyimler. Bu çalışmada Terzopoulos’un oyunculuk araştırmalarında hedeflediği dionizyak esrime halinin oyuncunun mevcudiyeti ile ilişkisi üzerinde durulmuş, bu ilişkinin oyuncunun sahne üzerindeki mevcudiyetine nasıl bir katkı sunabileceği araştırılmıştır.