The human cost of being: A comparative indicator based on public expenditure a multi-country analysis of human-centered costs

Bu tezde, devletin sağladığı temel kamu hizmetlerinin birey başına yıllık maliyetini ölçmeyi amaçlayan özgün bir gösterge olan "İnsan Olmanın Maliyeti Endeksi" (IOM) geliştirilmiştir. Çalışma, geleneksel makroekonomik analizlerin ötesine geçerek, kamu harcamalarının birey düzeyindeki etkisini merkeze alan bir yaklaşım benimsemektedir. Eğitim, sağlık, sosyal koruma, çevre koruma ve savunma harcamalarının birey üzerindeki mali yükü, bu çerçevede hesaplanmıştır. IOM göstergesi, 2010–2022 yıllarını kapsayan bir zaman diliminde Türkiye, Birleşik Krallık, İtalya, Yunanistan, Şili ve Hindistan olmak üzere altı ülke için uygulanmıştır. Analizde iki farklı model kullanılmıştır: eşit ağırlıklı model, tüm harcama kalemlerine eşit önem atfederken; ağırlıklı model, harcamaların birey üzerindeki doğrudan etkisine göre normatif ağırlıklar tanımlamaktadır. Veriler, ulusal istatistik kurumları ile OECD, Eurostat ve Dünya Bankası gibi uluslararası kaynaklardan temin edilerek kişi başı USD cinsinden hesaplanmıştır. Elde edilen bulgular, Birleşik Krallık ve İtalya gibi gelişmiş refah devletlerinde kişi başına kamu hizmet maliyetinin görece yüksek düzeylerde seyrettiğini ortaya koymaktadır. Türkiye ve Hindistan gibi gelişmekte olan ülkelerde ise bu göstergenin daha düşük düzeylerde olması, bu ülkelerin farklı bütçe önceliklerine, nüfus dinamiklerine ve kamu hizmetlerine erişim yapılarına işaret etmektedir. Ayrıca, model seçiminin ülkeler arası sıralamalarda ve politika yorumlarında belirleyici bir unsur olduğu gözlemlenmiştir. Genel olarak bu çalışma, kamu harcamalarının kapsamını, dağılımını ve birey üzerindeki etkisini değerlendirmeye yönelik alternatif bir metodolojik çerçeve sunmakta; hem akademik literatüre hem de politika yapıcılara katkı sağlayacak yeni bir ölçüm aracı ortaya koymaktadır. Geliştirilen IOM göstergesi, sosyal devlet anlayışının kıyaslanmasına yönelik çalışmalara da zemin hazırlamaktadır.

This thesis introduces a novel indicator titled the "Index of the Human Cost of Being" (HCB), designed to measure the annual per capita cost of fundamental public services provided by the state. Moving beyond conventional macroeconomic evaluations, the study adopts an individual-centered approach to assess how education, healthcare, social protection, environmental protection, and defense expenditures translate into fiscal responsibilities on a personal level. The HCB is applied to six countries; Türkiye, the United Kingdom, Italy, Greece, Chile, and India covering the period from 2010 to 2022. Two models are employed: an equal-weighted model, which assigns identical importance to each spending category, and a weighted model, which prioritizes expenditures based on their direct impact on individual welfare. Public spending data were sourced from national statistical agencies and international institutions such as the OECD, Eurostat, and the World Bank. All values were converted into USD and standardized by population to calculate per capita costs. Empirical findings indicate that developed welfare states such as the United Kingdom and Italy consistently exhibit relatively high per capita values, reflecting both the scale and individual orientation of their public spending. In contrast, countries like Türkiye and India display lower levels, which may be attributed to differing budgetary priorities, population dynamics, and institutional structures related to service delivery. The results also demonstrate that the choice of model significantly influences country rankings and the interpretation of policy outcomes. Overall, this research proposes an alternative framework for evaluating the scope, distribution, and effectiveness of public expenditures. The HCB indicator not only contributes to academic discourse but also serves as a tool for comparing welfare structures and guiding policy decisions in both developed and developing contexts.