Turkish foreign policy in the 21st century political economy reasons of transformation

21. yüzyıldaki Türk dış politikasının dönüşümünü politik ekonomi odağından incelemeye çalışan tez, yaşanan dönüşümün sebebini uluslararası sistemin yapısındaki değişimlerden mi; yoksa Türkiye'de etkisi gün geçtikçe artan otoriterleşme eğiliminin ön plana çıkardığı karizmatik tek adam rejiminden mi kaynaklandığı sorusuna cevap aramaktadır. 2001 ekonomik krizi sonrasında derinleşen neo-liberal ekonomik sistemi yaşanan dönüşümün miladı olarak kabul eden tez, 'eski' Türkiye ile 21. yüzyılın 'yeni' Türkiye'si arasındaki; kurumsal ve dış politika karar alımındaki değişimi; küresel siyasi yapıdaki dönüşümü, bu dönüşümün de Türk dış politikasına olan yansımalarını incelemektedir. Bir orta güç olan Türkiye'nin bölgesel etki ve stratejik özerklik arayışının ekonomik bağımlılıklar, kurumsal yeniden yapılanma ve değişen küresel dinamikler tarafından kısıtlandığını ve şekillendirildiğini savunan tez; dış politika karar alımında öne çıkmış olan baskın liderliğin ve güç kullanımının sınırlılığını göstermektedir.

The thesis, which attempts to examine the transformation of Turkish foreign policy in the 21st century from a political economy perspective, seeks to answer the question of whether the reason for the transformation is the changes in the structure of the international system or the charismatic one-man regime that has come to the forefront with the increasing authoritarianism trend in Türkiye. The thesis, which accepts the neo-liberal economic system that deepened after the 2001 economic crisis as the turning point of the transformation, examines the change in institutional and foreign policy decision-making between the 'old' Türkiye and the 'new' Türkiye of the 21st century; the transformation in the global political structure, and the reflections of this transformation on Turkish foreign policy. The thesis, which argues that Türkiye, as a middle power, is limited and shaped by economic dependencies, institutional restructuring, and changing global dynamics in its quest for regional influence and strategic autonomy, demonstrates the limitations of dominant leadership and the use of power that have come to the fore in foreign policy decision- making.