The art of resistance: feminist artistic practices addressing domestic violence in Russia between 2010s and 2020s

Bu tez, 2010'lardan 2020'lere uzanan dönemde Rusya'daki feminist sanat uygulamalarının, aile içi şiddet konusunda farkındalık yaratmada ve toplumsal bilinç geliştirmede güçlü araçlar olarak nasıl işlediğini kapsamlı bir şekilde incelemektedir. Sergiler, müzik videoları, sokak sanatı kampanyaları ve aktivist müdahaleler gibi çeşitli sanatsal ifadeleri analiz ederek, çalışma kadın ve queer sanatçıların cinsiyete dayalı şiddetin normalleşmesine, yaygın patriarkal devlet anlatılarına ve artan sansür baskılarına nasıl yaratıcı ve dirençli biçimde yanıt verdiklerini ortaya koymaktadır. "What Were You Wearing?", "Feminist Pencil-2" serisi, Urodiny kolektifi ve Manizha'nın "Mama" ve "Run" müzik videoları gibi vaka çalışmalarına odaklanarak, tez feminist sanatın hem kamusal hem de dijital alanları stratejik olarak yeniden kazandığını; toplumsal damgaları sorguladığını, izleyicileri bilinçlendirerek eğittiğini ve mağdurlara duygusal destek, dayanışma ve görünürlük sağladığını göstermektedir. Genel olarak, çalışma, çağdaş Rusya'da feminist sanatın yalnızca mağdurların sesini güçlendirmekle kalmayıp, aynı zamanda otoriter güçlerin aile içi şiddet deneyimlerini susturma, bireyselleştirme ve depolitize etme çabalarına karşı etkili bir direniş aracı olduğunu savunmaktadır.

This thesis explores the ways in which feminist art practices in Russia, spanning the 2010s to the 2020s, operate as powerful tools for raising awareness about domestic violence. By examining a range of artistic expressions—including exhibitions, music videos, street art campaigns, and activist interventions—the study emphasizes how female and queer artists respond to the normalization of gender-based violence, widespread patriarchal state narratives, and the increasing pressures of censorship. Focusing on case studies such as "What Were You Wearing?", the "Feminist Pencil" series, the work of the Urodiny collective, and Manizha's music videos Mama and Run, the thesis illustrates how feminist art strategically reclaims both public and digital spaces to challenge social stigma, educate audiences by raising awareness, and provide emotional support and solidarity to survivors. Overall, it argues that feminist art in contemporary Russia not only amplifies the voices of survivors but also resists authoritarian efforts to silence, individualize, and depoliticize experiences of domestic violence.