The Association of psychotherapists' trauma history with countertransference experiences while working with trauma

Karşı aktarım, özellikle hasta ve terapist arasındaki etkileşimleri anlamada ve hastanın terapide daha etkili sonuçlar elde etmesine yardımcı olmada psikanalitik terapilerde önemli bir rol oynar. Bu çalışma, mevcut literatürden yola çıkarak, psikoterapistlerin travmatik geçmişleri ile travma hastalarıyla çalışırken yaşadıkları karşı aktarım deneyimleri arasındaki ilişkiyi araştırmayı amaçlamaktadır. Ayrıca, bu çalışma, hastaların ve terapistlerin travmatik geçmişleri arasındaki benzerliklerin karşı aktarım üzerindeki etkisini ve travmanın farklı türdeki karşıt aktarım deneyimleri ile olan ilişkisini incelemektedir. Bu çalışmada, ilgili yapıların ölçülmesi için Travmatik Yaşantılar Ölçeği (TEC) ve Karşı Aktarım Ölçeği (CTQ) kullanılmıştır. Veriler, 100 katılımcının yer aldığı bir çevrimiçi anket yoluyla toplanmıştır. Doğrusal regresyon analizleri, kişisel travma geçmişi önemli olan terapistlerin travma hastalarıyla çalışırken daha yoğun karşı aktarım tepkileri yaşadıklarını göstermiştir. Ayrıca, terapistlerin tükenmişlik seviyelerinin daha güçlü karşıt aktarım tepkileri ile ilişkili olduğu bulunmuştur. Terapistlerin travmatik geçmişleri, terapiye devam etme durumu, yaş, terapist ve hasta arasındaki travma benzerliği ve terapistlerin tükenmişlik seviyeleri, farklı türdeki karşıt aktarım tepkileri ile ilişkili değişkenler olarak bulunmuştur. Bu bulgular, karşıt aktarımın psikodinamik önemi hakkındaki mevcut literatür bağlamında tartışılmaktadır. Son olarak, çalışmanın klinik etkileri, sınırlamaları ve gelecekteki araştırmalar için öneriler sunulmaktadır.

Countertransference plays a crucial role in psychoanalytic therapies, particularly in understanding the interactions between the patient and the therapist, and in aiding the patient to achieve more effective therapeutic outcomes. This study aims to explore the relationship between psychotherapists' traumatic backgrounds and their countertransference experiences when dealing with trauma patients, as informed by existing literature. Additionally, this study explored the similarities between patients' and therapists' traumatic backgrounds on countertransference and explores how trauma relates to different types of countertransference, rather than just the overall level of countertransference experience. The Traumatic Events Checklist (TEC) and the Countertransference Questionnaire for Therapists (CTQ) were employed to measure the relevant constructs. Data was collected through an online survey with 100 participants. Linear regression analyses revealed that therapists with significant personal trauma histories experienced more intense countertransference reactions when working with trauma patients. Additionally, higher levels of therapist burnout were linked to stronger countertransference reactions. Traumatic backgrounds of the therapists', their therapy attendances, age, trauma similarity of the therapist and the patient and burnout levels of the therapists were the variables associated with different types of countertransference reactions. These results are discussed in the context of the current literature on the psychodynamic importance of countertransference. Finally, the study's clinical implications, limitations, and suggestions for future research are presented.