Hiperkifoz ve Rehabilitasyonu

Abstract

Kifoz terimi, omurganın torakal bölgesinde, sagital planda yer alan fizyolojik konveks eğriliği tanımlamak için kullanılır. Normal omurgaya sahip kişilerde ayakta çekilen sagital omurga grafisinde T4-T12 seviyesinde Cobb yöntemine göre ölçülen eğriliğin 20 - 50 derece arasında olması fizyolojik torakal kifoz kabul edilir. Kifoz açısı 50 dereceyi aştığında hiperkifoz veya kifoz artışı olarak kabul edilmektedir. Hiperkifoz rehabilitasyonun kapsamı, kifotik eğriliğin derecesine, altta yatan nedene ve hastanın yaşına bağlı olarak çeşitlilik ve değişiklik göstermektedir. Rehabilitasyonda genellikle konservatif yaklaşımlarla başlarken, özellikle sırt ekstansör kaslarını hedefleyen egzersiz müdahaleleri önemli bir rol oynamaktadır. Rehabilitasyon sürecinde, ağrıyı azaltma, eğriliğin progresyonunu durdurma, eğriliği azaltma, kişinin günlük yaşam aktivitelerini sürdürmesine yardımcı olma, kozmetik görünümünü iyileştirme ve yaşam kalitesini arttırmak amaçlanır. Güncel kanıtlar, farklı egzersiz tedavilerinin adölesanlar ve geriatrik bireylerde etkili olduğunu ve korse uygulamalarının Scheuermann kifozu tedavisinde önemli rol oynadığını göstermektedir. Ancak, rehabilitasyon programları kişiye özel yapılan değerlendirme sonuçlarına göre ve klinik ihtiyaçlara göre belirlenmelidir.