BORÇLAR HUKUKU AÇISINDAN İCRA VE İFLÂS KANUNU’NUN SATIŞ YETKİSİ VERİLMESİNE VE ELEKTRONİK SATIŞA İLİŞKİN BAZI HÜKÜMLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

İİK m. 111/a’da yer alan, “borçluya satış yetkisi verilmesi” başlığını taşıyan ve metin içindeki ifadesi nedeniyle doktrinde rızai satış olarak ifade edilen hüküm ile İİK m. 114, 115 ve 118’de yer alan, ihale alıcısının yatırmış olduğu teminata ve bu teminatın akıbetine ilişkin bazı meselelerin, borçlar hukuku ile dirsek teması içinde olduğu tespit edilmiş ve bu merakla söz konusu makale yazılmaya çalışılmıştır. Bu açıdan ilk olarak, İcra ve İflâs Kanunu’nun 111/a maddesinde düzenlenen borçluya satış yetkisi verilmesine ilişkin düzenlemenin hukuki niteliği araştırılmış ve buna bağlanan sonuçlar tespit edilmiştir. Düzenlemeye göre, haczedilmiş mala ilişkin kıymet takdiri yapılmışsa, borçlu, icra müdüründen, kendisine o malın satışı için yetki verilmesini talep edebilir. Bunun üzerine, icra müdürü belli şartlarla satışa izin verebilir. Buradaki soru, bu satışın özel hukuka mı yoksa cebri satış kurallarına mı tabi olduğudur. Zira bu soruya verilecek yanıt, satıcının ayıp ve zapttan sorumlu olup olmaması gibi bazı önemli sonuçlar doğuracaktır. İkinci olarak ise, yukarıda anılan maddelerde düzenlendiği üzere, ihale alıcısının yatırmış olduğu teminatın hukuki niteliği incelenmiştir. Söz konusu teminatın hukuki niteliğinin sonucu çok önemlidir, dolayısıyla sadece bir tespit yapılmakla yetinilmemiştir. Zira teminatın hukuki niteliği ilk ihale ile ikinci ihale arasındaki muhtemel farktan doğan alacaklıların zararının tazmin edilip edilmeyeceği sorusuna bir yanıt olarak kullanılmıştır.