The making of the official discourse of denial: The role of Ottoman diplomats in the Armenian issue (1915-1918)

1915 yılında Osmanlı Ermeni vatandaşlarının sürgün edilmesiyle Ermeni halkı büyük bir felaketle karşı karşıya kalmıştır. Sürgünün ardındaki nedenler ve sonuçları hala tartışılmaktadır. Ermeni vatandaşların anavatanlarından sürgün edilmesinin ardındaki niyet ve bu eylemin yol açtığı felaket, bazı tarihçiler tarafından inkar edilmeye devam etmektedir. Bu çalışma, Osmanlı Arşivi'ndeki belgeleri ve Osmanlı Dışişleri Bakanlığı'nın diplomatik yazışmalarını inceleyerek inkarcı söylemin ortaya çıkışının ve oluşumunun kökenlerini araştırmakta ve inkarcı söylemin nasıl oluştuğuna ışık tutmayı amaçlamaktadır. Bu çalışma, Osmanlı diplomatlarının Ermenilerin karşı karşıya kaldıkları felaketin boyutunu gizlemeye yönelik bir anlatıda aldıkları rolü göstermeyi ve bu anlatının günümüze kadar değişmeden gelmesine yönelik amatör tarihçi diplomatların oynadığı kritik rolü vurgulamayı amaçlamakta ve Osmanlı yetkililerinin kurumsal inkar politikalarını nasıl geliştirdiğini ve Alman diplomatlarının ve savaş sırasında tarafların yoğun olarak kullandığı propaganda yöntemlerinin inkar anlatısını nasıl kolaylaştırdığını analiz etmektedir. 1915'ten 1918'e kadar olan Osmanlı Dışişleri Arşiv kayıtları ve diplomatik misyon yazışmaları birincil kaynak malzemesi olarak kullanılmıştır. Ermeni meselesi anlatısının nasıl oluştuğuna dair aşamaları, söylemi etkileyen yayınları ve olayları ve bu söylemin tehcirin erken aşamasında nasıl şekillenmeye başladığı araştırılmıştır. Bu çalışma, inkarı şekillendiren temel söylemi ortaya çıkarmayı, tetikleyici olayları ve yayınları belirlemeyi ve bu söylemin yıllar içinde nasıl yaratıldığını, şekillendirildiğini ve tekrarlandığını analiz etmeyi amaçlamaktadır. Osmanlı İmparatorluğu'nun son yıllarına odaklanan çalışma, Osmanlı vatandaşı Ermenilerin maruz kaldığı büyük felakete ilişkin anlatının yıllar sonra geliştirilmediğini veya ortaya çıkmadığını, ancak tehcirin başlangıcında devreye girdiğini göstermektedir.

The Armenian citizens of the Ottoman Empire faced a significant catastrophe due to the Armenian deportations in 1915. The intent behind the deportations of Armenian citizens from their homeland, along with the immense suffering caused by this act, remains a topic of debate and continues to be denied by some historians. This study examines the origins of denialist discourse by analyzing documents from the Ottoman Archive and diplomatic correspondence from the Ottoman Ministry of Foreign Affairs. It aims to illuminate how denialist discourse developed within the official narrative of the Armenian deportations. This work seeks to demonstrate that Ottoman diplomats facilitated the denial of the massacres resulting from the deportations and to highlight the critical role that amateur historian diplomats played. This research investigates archival records from the Ottoman Empire and Germany between 1915 and 1918. It aims to analyze the strategies employed by Ottoman officials in formulating institutional denial policies and the role of German diplomats and their propaganda apparatus in supporting the denial narrative. This study aims to uncover the foundational discourse that shaped denial, identify triggering events and publications, and analyze how this discourse was created, molded during the early stages of the deportations, and reiterated over the years. Focusing on the last years of the Ottoman Empire, the work indicates that the denial discourse regarding the immense suffering of Armenians was not instigated or emerged years later but came into play at the outset of the deportations.