The interplay of names: Immigration policies and human needs in the context of Syrians living in Türkiye under different labels

Abstract

Bu tez, Türkiye'deki Suriyelilerin değişen yasal sınıflandırmalar altındaki karmaşık yaşamlarını inceleyerek, göç politikalarının temel insani ihtiyaçları nasıl etkilediğini analiz etmektedir. Yerinden edilmiş nüfuslara yönelik etiketlerin sadece bürokratik araçlar olmadığını, aynı zamanda onların kimliklerini, haklarını ve aidiyet duygularını derinden şekillendiren güçlü yönetim aygıtları olduğunu savunmaktadır. Analiz, Michel Foucault'nun iktidar ve söylem teorileri ile Simone Weil'in etik çerçevesinin birbirini tamamlayan perspektiflerini kullanmaktadır. Foucault'nun biopolitika ve yönetimsellik kavramlarından yararlanan tez, "misafir" ve "geçici koruma" gibi terimlerin Türkiye'deki Suriyeli algısını nasıl şekillendirdiğini incelemektedir. Weil'in kök salma ve ıstırap kavramları, bu politikaların insani maliyetini ve manevi zararını değerlendirmek için etik bir mercek sunmaktadır. Çalışmada, Foucaultcu söylem analizi ile Weilci etik değerlendirmeyi birleştiren nitel bir yöntem kullanılmakta; yasal belgeler, medya raporları ve akademik araştırmalardan yararlanılmaktadır. Bu ikili yaklaşım, hem makro düzeydeki iktidar dinamiklerini hem de bunların bireyler üzerindeki acil ve çoğu zaman zararlı etkilerini incelemeye olanak tanımaktadır. Tezin bulguları, Türkiye'deki Suriyeli mültecilere yönelik söylem ve politikaların sosyo-ekonomik güçsüzlüklerini artırdığını, toplumsal entegrasyonlarını engellediğini ve ruhsal iyi hallerini olumsuz etkilediğini gösteriyor. Weil'in anlayışıyla ifade etmek gerekirse bu durum, mültecilerin köksüzleşmesine ve acı çekmesine yol açıyor. Çalışma, Foucault ve Weil düşüncelerini bir araya getirerek göç yönetiminin etik boyutunu ve insan onuruna saygılı politikaların önemini vurguluyor.This thesis examines the intricate lives of Syrians in Türkiye under shifting legal classifications, analyzing how immigration policies impact basic human needs. It argues that labels for displaced populations are not just bureaucratic tools, but powerful instruments of governance that deeply shape their identity, rights, and sense of belonging. The analysis uses the complementary perspectives of Michel Foucault's theories on power and discourse and Simone Weil's ethical framework. Drawing on Foucault's concepts of biopolitics and governmentality, the thesis examines how terms like "guest" and "temporary protection" have shaped perceptions of Syrians in Turkey. Weil's concepts of rootedness and affliction provide an ethical lens to assess the human cost and spiritual harm of these policies. The study uses a qualitative method that combines Foucauldian discourse analysis with a Weilian ethical evaluation, drawing on legal documents, media reports, and academic research. This dual approach allows for an examination of both macro-level power dynamics and their immediate, often detrimental, effects on individuals. Findings show that Turkey's refugee policies have worsened social and economic conditions, hindered integration, and harmed mental well-being, creating profound rootlessness and suffering. By combining Foucault's critique of power with Weil's ethics, this thesis argues that current refugee management practices are profoundly unethical. It concludes by advocating for a more just, human-centered approach that honors the dignity and needs of every displaced person.