Effects of platelet rich plasma on the gastric serosal surface neomucosa formation: an experimental rodent model

Abstract

ABSTRACT: Background: Autologous platelet rich plasma (PRP) is the platelet concentration obtained from thrombocytes in the plasma. During the healing process, the platelets are activated and then release the granules which stimulate the inflammatory cascade and healing process. Platelet derived growth factor, vascular endothelial growth factor (VEGF), transforming growth factor ? (TGF?), epidermal growth factor (EGF) and fibroblast growth factor (FGF) are valuable markers used for cell regeneration. The aim of this study was to investigate the potential effects of PRP treatment on the neomucosa formation, a potential technique for increasing the intestinal surface area in patients with short bowel syndrome (SBS). Materials and methods: Thirty-two male Wistar-Hannover rats were divided into: sham, control, PRP-treated and last group for PRP preparation (n?=?8). Plasma levels of VEGF, TGF?, EGF and FGF were quantified by ELISA. En-bloc resection of anastomotic part was performed and stained with hematoxylin-eosin. Results: VEGF, FGF, TGF? and EGF levels were found significantly increased in PRP-treated group compared to others (p?<?0.001). Neomucosa formation was observed in experimental groups but the area increased significantly in PRP group, compared to other groups (p?<?0.001). Conclusion: PRP therapy in gastrointestinal anastomoses is truly beneficial and surgically applicable treatment in SBS patients.ÖZET: Amaç: Otolog trombositten zengin plazma (TZP), plazmadaki trombositlerden elde edilen trombosit konsantrasyonudur. İyileşme sürecinde, trombositler aktive olur ve sonra inflamatuar kaskad ve iyileşme sürecini uyaran maddeleri granüllerinden salarlar. Trombosit kökenli büyüme faktörü, vasküler endotelyal büyüme faktörü (VEGF), dönüştürücü büyüme faktörü beta (TGF?), epidermal büyüme faktörü (EGF) ve fibroblast büyüme faktörü (FGF) hücre yenilenmesinde kullanılan değerli belirteçlerdir. Bu çalışmanın amacı, kısa bağırsak sendromlu hastalarda (KBS) intestinal yüzey alanını arttırmak için kullanılan potansiyel bir teknik olan neomukoza oluşumunda TZP uygulamasının olası etkilerini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Otuz iki erkek Wistar-Hannover sıçan, şam, kontrol ve TZP uygulanan ve TZP hazırlanan gruplara ayrıldı (n?=?8). VEGF, TGF?, EGF, ve FGF plazma düzeyleri ELISA ile belirlendi. Anastomotik parçaların en-blok rezeksiyonu gerçekleştirildi ve hematoksilen-eozin ile boyandı. Bulgular: VEGF, TGF?, EGF ve FGF düzeylerinin TZP-uygulanan grupta diğerlerine göre belirgin bir şekilde arttığı bulundu (p?<?0.001). Neomukoza oluşumu deneysel gruplarda gözlendi fakat diğer gruplarla karşılaştırıldığında neomukoza oluşum alanı TZP grubunda belirgin şekilde arttı (p?<?0.001). Sonuç: KBS’lu hastaların gastrointestinal anastomozlarında TZP tedavisi gerçekten faydalı ve cerrahi olarak uygulanabilir bir tedavidir.