İstanbul Painting and Sculpture Museum's opening exhibitions in the context of multiculturalism discourse

Bu tez, 1937'de Türkiye'nin ilk Güzel Sanatlar Müzesi olarak kurulan ve Cumhuriyet'in ilanı sonrasında yeni bir toplumu inşa etmede modern sanatın toplumsal rolü ve günümüzde de sanatsal bellek açısından önemli bir işlevi bulunan İstanbul Resim ve Heykel Müzesi'nin üç açılış sergisi çokkültürlülük açısından incelemektedir. İlk açılış sergisi, Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluş yıllarında 20 Eylül 1937'de Dolmabahçe Sarayı Veliaht Dairesi'nde, koleksiyonundaki 320 eserle düzenlenmiştir. Bu sergi, Türk tarih tezini uluslararasılaştırmayı amaçlayan İkinci Tarih Kongresi'ne rastlamış ve müze, milli tarihi inşa etme yolundaki ulus-devlet sürecinin bir parçası haline gelmiştir. Tez kapsamında incelenen ikinci sergi olan Serginin Sergisi, müze binasının büyük bir onarımdan geçmesinin ardından 2011 yılında Tophane'de ki mevcut yerine taşınmadan önce 29 Haziran 2009 tarihinde ziyarete açılmıştır. 10.000 eserin yer aldığı koleksiyonda, müze envanterindeki ilk 320 eserden 116 resim ve 24 heykel seçkisi ile yer almıştır. Serginin amacı, müzenin açılış öyküsünü göstererek İstanbul Resim ve Heykel Müzesi'nin zengin hafızasını ve Türk sanatını öne çıkarmaktır. Ayrıca tez, 15 Aralık 2021 tarihinde müzenin yeni binasındaki Serginin Sergisi II ve Serginin Sergisi II'nin hemen ardından açılan müzenin üçüncü açılış ve günümüzdeki kalıcı "İstanbul Resim ve Heykel Müzesi Koleksiyon Sergisi"ni ele almaktadır. Çalışmada ayrıca, 'Türk' sanatının 'görsel hafızası'nı temsil etme iddiasında olan İstanbul Resim ve Heykel Müzesi'nin amaçlanan tasviri de incelenmekte ve ulusal müzelerin ve modernizmin müzelerinin eski vatandaşlık ritüellerinin çokkültürlülük tarafından sorgulandığı günümüz sanat dünyasında, müzenin günümüzdeki durumunu bu açıdan analiz edilmesi amaçlanmaktadır. Bu bağlamda tez, söz konusu sergileri çokkültürlülük perspektifinde analiz etmekte, sergi salonu başlıklarını, küratoryel metinleri, farklı cinsiyetlerin temsilini ve müze yönetiminin kamusallık söylemini incelemektedir.

This thesis examines the three opening exhibitions of the Istanbul Painting and Sculpture Museum, established in 1937 as Türkiye's first Fine Arts Museum. The museum holds significance in terms of the social role of modern art in shaping a new society after the founding of the Republic of Türkiye, as well as its relevance to artistic memory today. The first exhibition was held in the Dolmabahçe Palace Crown Prince's Office on September 20, 1937, and featured 320 artworks. This exhibition coincided with the Second History Congress, which aimed to globalize Turkish history. The museum was part of the nation state's effort to construct the history of the Turkish nation. The second exhibition examined within the scope of the thesis, the Exhibition's Exhibition, opened on June 29, 2009, before relocating to its current location in Tophane in 2011. This exhibition showcased a selection of 116 paintings and 24 sculptures from the initial collection of 320 works, highlighting the rich artistic legacy of the Istanbul Painting and Sculpture Museum and Turkish art in general. Additionally, the thesis addresses the museum's third opening, the permanent "Istanbul Painting and Sculpture Museum Collection Exhibition", which opened on December 15, 2021, immediately after the "Exhibition's Exhibition II" in the new museum building. The study examines how the Istanbul Painting and Sculpture Museum claims to represent the "visual memory" of "Turkish" art and analyzes its current status in a global art context where traditional notions of national museums challenged by multiculturalism. In this context, the thesis analyzes these exhibitions from a perspective of multiculturalism, focusing on the exhibition hall titles, curatorial texts, representation of different gender and the museum management's discourse on publicity.