Türk – Alman Karma Evliliklerinde Çocukların Din Eğitimi

Abstract

II. Dünya savaşından sonra Türkiye’den Avrupa’ya doğru başlayan işçi göçü neticesinde Türkler Avrupa’da çalışmaya ve oraya yerleşmeye başlamış, yabancılarla aralarında başlayan bu iş birlikteliği, onların yabancılarla ilişki kurmasına, arkadaş olmasına ve neticesinde onlarla evlilikler yapmalarına neden olmuştur. Özellikle Türklerin yoğun yaşadığı Almanya’da bu karma evlilikler oldukça fazla bir şekilde görülmektedir. Araştırmanın amacı; Almanya’da her geçen yıl artış gösteren Türk-Alman karma evliliklerinde çocukların sosyopsikolojik çevresi hakkında bir çerçeve sunmak ve bu çiftlerin sosyopsikolojik özelliklerinin ortaya çıkarılarak karma evlilik yapmış ailelere verilecek din eğitimi hakkında bir farkındalık oluşturmaktır. Hedef kitleye uygun aileler kartopu yöntemi ile bulunmuş, Müslüman Türk ile Hıristiyan Alman olan eşlerden oluşan 12 karma aile ile mülakat yapılmıştır. Yapılan görüşmelerde iki dinli, iki dilli ve iki kültürlü olan bu karma aileler, birbirlerinden ve çocuklarından ahlâk temelli, iyi insan temelli bir beklenti içinde olduklarını, her iki dinin ve kültürün güzel taraflarını kullandıklarını, ön yargılarının gereksiz olduğunu, birbirlerinin tercih ve kararlarına saygı duyduklarını, çocuklarında din konusunda kendi tercihlerini yapana kadar sadece bilgi verdiklerini, din konusunda ve diğer konularda yönlendirme yapmadıklarını ifade etmişlerdir. Sonuç olarak, karma evliliklerden doğan çocukların dil ve din deneyimleri karmaşık bir etkileşim ağına dayanmaktadır. Aile tutumları, çocukların kişisel tercihleri, çevresel etkenler ve devletin din eğitimi politikaları, çocukların büyürken karşılaştıkları dil ve din deneyimlerini şekillendirir.