Self-understanding through the experience of art

Bu tez, sanat deneyimi ile kendini anlama arasındaki ilişkiyi araştırmakta ve bir sanat yapıtıyla yaşanan hakiki bir karşılaşmanın, hem bireysel hem de toplumsal düzeyde insan olma haline dair bir anlayışa imkân sunduğunu ileri sürmektedir. Sanat deneyiminin, öznenin katılımını, düşünsel yansımalarını ve etkin ilgisini davet eden anlamlı bir olgu olduğunu savunmaktadır. Kant, Hegel, Heidegger ve Gadamer gibi önemli düşünürlerin teorilerinden yola çıkan tez, sanat deneyiminin tarihsel olarak insan varoluşuyla nasıl ilişkilendirildiğini incelemektedir. Felsefi çerçeveler doğrultusunda, sanat deneyimlerinin yalnızca kültürel tüketim ya da eğlence etkinliği olmadığını; aksine bireyin kendini anlama biçimini sorgulatan ve genişleten olaylar olduğunu göstermektedir. Kuramsal çözümlemeleri, sanatsal deneyimlere dair somut örneklerle destekleyen çalışma, bu tür deneyimlerin bireylerin kendi dünya içinde varlık halleriyle hem duyusal hem de anlamlı bir şekilde ilişki kurabilecekleri bir alan açtığını ortaya koymaktadır. Bu tez, sanat deneyimi ile kendini anlama arasındaki ilişkinin, bir sanat yapıtıyla içtenlikle ilişki kurmaya açık herkes için erişilebilir olduğunu öne sürmektedir. Bu anlamda sanat, hakikatin deneyim aracılığıyla açığa çıktığı ortak bir alandır. Bu deneyimlere felsefi bir temel sunan tez, sanatın erişilebilirliğini ve kendini anlamayı derinleştirme potansiyelini savunmaktadır. Sonuç olarak, okuyucuyu sanatı çözümlenecek bir nesne olarak değil; dönüşüm ve kendini anlama olanaklarının her zaman mümkün olduğu bir alan olarak düşünmeye davet etmektedir.

This thesis explores the relationship between the experience of art and self-understanding, proposing that a genuine encounter with a work of art offers the possibility of a deeper individual and shared understanding of being human. It argues that the experience of art is a meaningful event that invites participation, reflection, and active engagement of the subject. Drawing on the theories of key thinkers such as Kant, Hegel, Heidegger and Gadamer, the thesis examines how experience of art has been historically linked to the question of being. It draws on philosophical frameworks to show how experiences of art are not simply forms of cultural consumption or leisure, but events that challenge and expand our understanding of ourselves. Supplementing theoretical analysis with concrete instances of art experience, the study demonstrates that such experiences open up a realm where one can relate to their own being-in-the-world in both sensuous and meaningful ways. The thesis suggests that the relationship between the experience of art and self-understanding is accessible to anyone open to genuinely engaging with a work of art. Art, in this sense, is a shared realm in which Truth emerges through experience. By proposing a philosophical grounding for these experiences, the thesis defends their accessibility and significance in facilitating deeper self-understanding. Ultimately, it invites the reader to approach art as a realm in which transformation and self-understanding are always possible.