Rights of the child under state sovereignty and human rights regime: The case of children prosecuted by the Turkish Anti-Terror Law between 2006-2010 - Yıldız, Ceylan Begüm (İstanbul Bilgi Üniversitesi, 2011)
Çalışmanın amacı devlet egemenliği ve insan hakları rejimi arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bu ilişkiyi göstermek amacıyla istisna hali konsepti üzerine odaklanılmıştır. Çalışmanın bir diğer amacı Türkiye'de Terörle Mücadele Kanunu üzerinden yargılanan çocuklar vakkasının altında yatan esas problemi açığa çıkarmaktır. Çalışmanın metodu niteldir. Ele alınan vakkanın oluştuğu 2006 ve 2010 yılları arasına odaklanılmaktadır. Disiplinler arası araştırma yapılmış olup, eleştirel hukuk teorisi paradigması benimsenmiştir. Özel olarak Giorgio Agamben, Costas Douzinas ve Jack Donnelly'nin eleştirilerine yer verilmiştir. Bu çalışma açığa çıkarmıştır ki, devlet egemenliği ve insan hakları rejimi sanılanın aksine birbirini dışlayan değil birbirinin içine geçmiş bir ilişkiye sahiptir. Bu tür bir ilişkinin sonucu olarak insan hakları rejimi devlet egemenliğini korumaya yönelik mekanizmalar içermektedir. Bu mekanizmalardan biri olan istisna hali Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nde de yer almaktadır. 2006- 2010 yılları arasında yürürlükte olan Terörle Mücadele Kanunu bu sözleşmenin açıkça ihlalidir. Çalışmanın sonucu, istisna halinin 2006-2010 arası yürürlükte olan Terörle Mücadele Kanunu ile çocuklara genişletilmiş olmasıdır. Dahası, 2010'da Terörle Mücadele Kanunu'na yapılan değişikliğin çocuklar üzerindeki istisna halini kaldırmaktan ziyade, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'ne uygun hale getirilmiş olmasıdır.

The purpose of this study was to investigate the relationship between state sovereignty and human rights regime. The concept of state of exception had been the main focus to demon-strate the relationship among state sovereignty and human rights regime. Another aim was to find out the fundamental problematic of the case of children prosecuted under anti-terror law in Turkey. In this study qualitative method was applied. It limited its scope to the time period between 2006 and 2010 in which the case study occurred. An interdisciplinary research was conducted and the paradigm of critical legal theory was adopted. It mainly focused on the critiques of Giorgio Agamben, Costas Douzinas and Jack Donnelly. The study revealed that the relationship between state sovereignty and human rights re-gime is mutually inclusive rather than mutually exclusive. As a result of this relationship, human rights regime contains mechanisms to safeguard state sovereignty. State of exception, as one of the mechanisms to safeguard state sovereignty, exists in the United Nations Convention of Rights of the Child. The Turkish anti-terror law enforced between 2006 and 2010 was a clear violation of the Convention. The principle conclusion is that, it was an expansion of the state of exception to children. Amendment made in 2010 to Turkish anti-terror law did not lift the state of exception to children. It was made in line with the state of exception in the Convention.
Devlet egemenliği ve insan hakları rejimi altında çocuk hakları: Türkiye'de 2006-2010 yılları arasında Terörle Mücadele Kanunu'yla yargılanmış çocuklar