Marginalised everywhere!: A study on the social integration experiences of queer individuals from Türkiye in Berlin, Germany - Dikmen, Durmuş (İstanbul Bilgi Üniversitesi, 2025)
2010 yılından bu yana Türkiye'de giderek otoriterleşen siyasi iklim, sistematik hak ihlallerine ve kuir bireylerin kamusal alandan daha fazla dışlanmasına yol açtı. Bu eğilim, özellikle 2013 Gezi Eylemleri'nden sonra yoğunlaşarak ülkeden kuir göçünde gözle görülür bir artışa neden oldu. Ancak Almanya'ya artan göç, Türkiyeli kuir bireylerin, sayı itibariyle artsalar da, karşılaştığı yapısal ve sosyal zorlukları kesinlikle çözemiyor, çünkü göç bağlamındaki karmaşık ve çok katmanlı koşullar varlığını sürdürmeye devam ediyor. Bu çerçevede, bu araştırma, Türkiye'den Berlin'e taşınan kuir bireylerin göç yörüngelerini, özellikle sivil toplum kuruluşlarının (STK'lar) sosyal entegrasyon sürecindeki rolüne odaklanarak incelemektedir. Kesişimsellik yaklaşımı ve sosyal entegrasyon teorisini temel alan bu çalışma, kesişen kimlik eksenlerinin, queer göçmenlerin deneyimlerini nasıl şekillendirdiğini araştırıyor. Nitel araştırma ve yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla yapılan bu çalışma, STK'ların Berlin'deki Türkiyeli kuir göçmenlerin entegrasyonuna nasıl katkıda bulunduğuna dair ampirik bir analiz sunmaktadır. Bulgular, STK kurumsal yapılarının kırılganlığının, daha geniş siyasi ortamın ve göçmenlerin sosyal hizmet uzmanlarına bağımlılığının entegrasyon süreçlerini etkileyen kilit faktörler olarak ortaya çıktığını göstermektedir. Sonuç olarak bu çalışma, STK katılımının hem kolaylaştırıcı hem de sınırlayıcı boyutlarını vurgulamaktadır. Sivil toplum aktörlerinin, göçmenlerin yeniden yerleşimi ve aidiyet duygusu konusunda sınırlılıklarına rağmen nasıl hayati aracılar olarak hizmet verebildiğini ortaya koymaktadır.

Since 2010, the increasingly authoritarian political climate in Türkiye has led to systematic human rights violations and further exclusion of queer individuals from the public sphere. This tendency intensified particularly after the 2013 Gezi Protests, resulting in a visible increase in queer migration from the country. However, the increasing migration to Germany cannot solve the structural and social challenges faced by Türkiyeli queer individuals, even though their numbers have risen, as the complex and multilayered conditions of the migration context continue to persist. In this framework, this research examines the migration trajectories of queer individuals who have relocated from Türkiye to Berlin, with a particular focus on the role of non-governmental organisations (NGOs) in the process of social integration. Based on the intersectionality approach and the theory of social integration, this research explores how intersecting identity axes shape the experiences of queer migrants. Through qualitative research and semi-structured interviews, the research offers an empirical analysis of how NGOs contribute to the integration of Türkiyeli queer migrants in Berlin. The findings indicate that the fragility of NGO institutional structures, the broader political environment, and the migrants' dependency on social service professionals emerge as key factors influencing integration processes. In conclusion, this research highlights both the facilitating and limiting dimensions of NGO involvement. It reveals how civil society actors, despite their limitations, can serve as vital intermediaries in the resettlement and sense of belonging of migrants.
Her yerde ötekileştirilmiş!: Berlin'deki Türkiyeli queer bireylerin sosyal entegrasyon deneyimleri üzerine bir araştırma
Keywords: Uluslararası İlişkiler; International Relations