Keskin, FerdaÖzçimen, Damla2026-04-042026-04-042025https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezGoster?key=htlyhJG97gjBTPjAeWRhPmLuwdnnnvUEK5tVKLfghHrUojssvS1LbY4AfOXwLYfihttps://hdl.handle.net/11411/9778This thesis explores the relationship between singularity, community, loss, melancholy, and identification, offering a reimagined framework for understanding community. Drawing on the works of Jean-Luc Nancy, Maurice Blanchot, Giorgio Agamben, Judith Butler, and Sigmund Freud, it examines how communities can form not through fixed identities or immanence but through shared vulnerability, finitude, death and the acknowledgment of loss. Freud's and Butler's theories of mourning, melancholy, and identification provide key insights into how loss shapes both individual and identities. Melancholy, as an ongoing engagement with absence, reveals how communities can emerge around shared experiences of incompleteness and singularity rather than unity or totality. The thesis argues that rethinking community through these concepts provides an alternative to totalitarian and individualist paradigms. By embracing insufficiency, difference, and the unrepresentable, it becomes possible to imagine a community that transcends normative conformity while fostering ecstatic relation to the other.Bu tez, tekillik, topluluk, kayıp, melankoli ve özdeşleşme arasındaki ilişkiyi inceleyerek topluluğu anlamaya yönelik yeniden tasarlanmış bir çerçeve sunmaktadır. Jean-Luc Nancy, Maurice Blanchot, Giorgio Agamben, Judith Butler ve Sigmund Freud'un eserlerinden yararlanarak, toplulukların sabit kimlikler ya da imanens üzerinden değil, paylaşılan kırılganlık, sonluluk, ölüm ve kaybın kabulü üzerinden nasıl oluşabileceğini tartışır. Freud ve Butler'ın yas, melankoli ve özdeşleşme teorileri, kaybın hem bireysel hem de toplumsal kimlikleri nasıl şekillendirdiğine dair önemli içgörüler sunar. Melankoli, yoklukla süregelen bir yüzleşme olarak, toplulukların birlik ya da bütünlük yerine eksiklik ve tekillik etrafında nasıl ortaya çıkabileceğini gösterir. Bu tez, topluluğu bu kavramlar üzerinden yeniden düşünmenin, totaliter ve bireyci paradigmalar için bir alternatif sunduğunu savunur. Yetersizlik, farklılık ve temsil edilemez olanı kucaklayarak, normatif uyumun ötesine geçen ve ötekiyle kendisinindışında bir ilişkiyi teşvik eden bir topluluk tahayyül etmek mümkün hale gelir.eninfo:eu-repo/semantics/openAccessFelsefePhilosophyMastere Thesis991933843